ทว่า ต่อให้สุนัขรับใช้เหล่านี้พยายามอย่างสุดความสามารถเพียงใด ก็ไม่อาจสู้ความเร็วของมู่เฉียนซีได้
ทันทีที่ข้อมืออันเรียวยาวได้ยกขึ้น มู่เฉียนซีก็ตะโกนอย่างเชื่องช้าว่า “ทักษะตี้ซวน!”
จากนั้นก็ตามด้วย “ทักษะเทียนซวน!”
บูม บูม บูม! บ้านที่อยู่ข้างถนนสายนี้พังยับเยินไปไม่น้อย ยิ่งผู้ที่มีพลังวิญญาณขั้นจักรพรรดิระดับต่ำนั้นยิ่งไม่ต้องกล่าวถึงเลย แต่ละคนร่วงล้มไปกับพื้นราวกับดินโคลนก็มิปาน
มู่เฉียนซีพึมพำเบา ๆ ว่า “ทักษะเทียนซวนฝึกยากกว่าทักษะตี้ซวนมาก ดูเหมือนว่าหากพลังยังไม่ถึงขั้นจักรพรรดิ คงจะฝึกสำเร็จได้ยาก”
เมื่อนึกถึงพลังนั้นของจิ่วเยี่ย เห็นได้ชัดว่าตอนนี้นางไม่พอใจเป็นอย่างมาก
การที่นางไม่พอใจเช่นนี้ ทำให้ชิงฮุ้ยกับเทียนฉีในตอนนี้ตกใจจนแทบจะร้องไห้แล้ว
นี่มัน……
นี่มันตัวประหลาดชัด ๆ !
นางเป็นเพียงแค่ราชาแห่งภูต แค่สองกระบวนท่าก็สามารถฆ่าคนได้มากมายถึงเพียงนี้ ช่างวิปริตเกินไปแล้ว!
ชิงฮุ้ยกล่าว “แม่นางมู่ คือว่า อะ เอ่อ ทั้งหมดนี้เป็นเพราะว่าเทียนฉีมีใจให้กับเจ้า ขะ ข้า ข้าก็แค่ผ่านมาก็เท่านั้น”
เหตุผลที่ฟังไม่ขึ้นเช่นนี้ แม้แต่ผีก็ไม่เชื่อ
เทียนฉี “แม่นางมู่ เจ้าคือเทพธิดาในฝันของข้า ข้าไม่เคยคิดจะหยาบคายกับเจ้าเลย ทั้งหมดนี้เป็นเพราะชิงฮุ้ย หญิงสาระเลวผู้นี้ผู้เดียว”
“วางใจเถอะ ข้าไม่ฆ่าพวกเจ้าหรอก ก็แค่ใช้วิธีการของพวกเจ้าทำกับพวกเจ้า ดั่งสำนวนที่ว่าหนามยอกต้องเอาหนามบ่งยังไง
