ดดเรียนไป
ครั้งนี้ นางนั่งเรียนอย่างตั้งใจ จากนั้นก็ไปที่หอตำราเพื่อทำความเข้าใจกับโลกที่นางอยู่ในตอนนี้ให้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น
เรื่องราวทั้งหมดที่ได้รู้มาจากเซี่ยโจวนั้น มันยังน้อยไปจริง ๆ
มู่เฉียนซีอ่านตำราเสร็จก็เตรียมตัวจะกลับห้องนอน แต่ทันใดนั้นกลับถูกคนกลุ่มหนึ่งเข้ามาขวางนางไว้ก่อน
ผู้ที่เป็นหัวหน้า แน่นอนว่าเป็นชิงฮุ้ย ชุดสีเขียวห่อหุ้มร่างอันเพรียวบางของนาง ชิงฮุ้ยกล่าวอย่างเย้ยหยันว่า “คิดจะเข้าสำนักศึกษาซวนเหลย ไม่ใช่แค่อ่านตำราก็จะเข้าได้ มันต้องมีพรสวรรค์และความสามารถที่แข็งแกร่ง ต้องมีกำลังในการต่อสู้ แล้วก็ต้องมีโชคด้วย”
มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเย็นชาว่า “คนขี้แพ้เช่นเจ้า มาพูดจาไร้สาระเช่นนี้ต่อหน้าข้า มันไม่เป็นการดูถูกตัวเองไปหน่อยเหรอ ?”
“เจ้า!”
“โดนแค่กระบวนท่าเดียวของข้าเจ้าก็แพ้แล้ว ยังมีหน้ามากระโดดโลดเต้นอวดดีต่อหน้าข้าอีก”
“คุณหนูรอง ให้พวกเราจัดการกับนางเถอะ!” ชิงฮุ้ยโดนมู่เฉียนซีต่อว่าจนอับอายขายหน้าเช่นนี้ สุนัขรับใช้ข้างกายนางจึงร้อนตัวแทนขึ้นมาทันที
ดวงตาของชิงฮุ้ยแดงก่ำด้วยความโกรธเกรี้ยว ทันใดนั้นเองเสียงเสียงหนึ่งก็ดังก้องขึ้น “ผู้ใดกันที่ทำให้นางฟ้าของข้าโกรธถึงเพียงนี้ ออกมาเดี๋ยวนี้นะ!”
คนผู้นี้เป็นชายรูปร่างสูงใหญ่ราวกับหมีก็มิปาน มีกลิ่นอายที่แข็งแกร่งมาก คล้ายกับว่ากำลังจะทะลวงพลังขั้นจักรพรรดิยอดยุทธ์ได้แล้ว
เมื่อเห็นว่ามีคนออกตัวแทนนางเช่นนี้ ถึงแม้ว
