ฆ่าก่อนที่สำนักศึกษาซวนเหลยจะเปิดรับนักเรียน”
“อ๊า! ฆ่าพวกข้าเสียเถอะ!” พวกเขากล่าวด้วยความเจ็บปวดทรมาน
มู่เฉียนซีพยักหน้าพลางกล่าว “ได้!”
มู่เฉียนซีเอาเข็มยาตนเองกลับมา และพวกเขาก็สิ้นลมหายใจลงในทันที
ถึงแม้โม่ซางคงจะรู้ว่ามู่เฉียนซีไม่ใช่ผู้หญิงธรรมดา แต่วิธีนี้ของนางก็ทำให้เขาตกใจเป็นอย่างมาก
มู่เฉียนซีกล่าว “รีบเดินทางเถอะ! ทางข้างหน้าน่าจะเงียบสงบแล้ว”
“ขอรับ!”
และเป็นอย่างที่มู่เฉียนซีว่าไว้จริง ๆ หลังจากที่ได้เผชิญกับนักฆ่าทั้งสองกลุ่ม พวกเขาก็เดินทางมาถึงสำนักศึกษาหนานเฟิงได้อย่างราบรื่น
โม่ซางคงได้พามู่เฉียนซีไปทำตามขั้นตอนการเข้าเรียน และห้องพักภายในสำนักศึกษานั้นเป็นห้องพักเดี่ยว และมู่เฉียนซีก็ย้ายเข้ามาอยู่เรียบร้อยแล้ว
โม่ซางคงกล่าว “แม่นางมู่ เดินทางมาเหนื่อยแล้ว วันพรุ่งก็จะเข้าเรียนเป็นวันแรก เจ้าจะต้องอยู่ที่นี่เดือนนึง”
มู่เฉียนซีกล่าวถามว่า “โม่ซางคง ในเมืองหนานเฟิงนี้ ที่ไหนมีนักหลอมอาวุธฝีมือดีบ้าง ?”
“นักหลอมอาวุธ ? เจ้าจะทำอาวุธเหรอ ?”
เขาพบว่า นอกจากมู่เฉียนซีจะใช้ทักษะวิญญาณและอาวุธลับในการโจมตีแล้ว นางยังไม่มีอาวุธหลักสักชิ้นเลยมู่เฉียนซีกล่าว “ไม่ใช่ทำอาวุธ แต่ซ่อมอาวุธต่างหาก กระบี่ของข้ามันหักแล้ว ก็เลยอยากจะเอาไปซ่อม”“นักหลอมอาวุธต้องเป็นผู้ที่แข็งแกร่ง และต้องใช้วัสดุที่ดีที่สุด ส่วนเรื่องราคานั้นไม่ใช่ปัญหา” มู่เฉียนซีกล่าวโม่ซางคงกล่าว “ข้าเคยได้ยิ
