ข็มก็จมลงที่แขนของคนสามคน
ตุบ ตุบ ตุบ!
พี่น้องร่วมรบที่รายล้อมทั้งหมดล้วนแต่กินยาพิษตาย แต่พวกเขาทั้งสามกลับยังมีชีวิตอยู่ ดวงตาของพวกเขาเบิกกว้างด้วยความตกใจ “เป็นไปได้ยังไง ?”
“ยาพิษไม่ออกฤทธิ์เหรอนี่!”
อยู่ต่อหน้าหมอปีศาจ คิดจะกินยาพิษฆ่าตัวตาย ช่างเป็นเรื่องที่เพ้อฝันยิ่งนัก
“ฆ่าพวกข้าซะเถอะ! พวกข้าไม่มีทางบอกอะไรทั้งนั้น”
มู่เฉียนซียิ้มพลางกล่าว “เชื่อข้าเถอะ สิ่งที่ควรพูด พวกเจ้าจะพูดออกมาทั้งหมด ไม่ตกหล่นแม้แต่คำเดียว!”
“เป็นไปไม่ได้!” พวกเขายังคงเชื่อมั่นในตัวเอง
“เป็นไปได้หรือไม่นั้น พวกเจ้าก็คอยดูเองเถอะ!”
รับมือกับพวกเขา ยาสะกดจิตนั้นมันยังน้อยไป แต่ว่า……
ฉึก ฉึก!
เข็มยาหลายเข็มเจาะเข้าผิวหนังพวกเขา และต่อมาสำหรับนักฆ่าอย่างพวกเขาแล้ว นี่เป็นการทรมานราวกับอยู่ในนรกก็มิปาน!
เสียงกรีดร้องเสียดแทงหัวใจดังขึ้น ทำให้เหล่าองครักษ์ตำหนักโม่อวี่ได้ยินแล้วก็ตกใจเป็นอย่างยิ่ง นี่มันไม่ต่างอะไรกับตายทั้งเป็นเลย!
วิธีการสืบสวนเช่นนี้ช่างน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก พวกเขาจะล่วงเกินแม่นางมู่ไม่ได้เด็ดขาด
“ข้ายอมบอกแล้ว ข้ายอมบอกแล้ว!”
“เป็นคุณหนูรองแห่งหอชิงลั่ว นางจ้างพวกข้ามาฆ่าเจ้าด้วยราคาที่สูงมาก”
“นักฆ่ากลุ่มก่อนหน้านี้เป็นพวกเดียวกับเจ้าใช่หรือไม่! แล้วใครเป็นคนส่งพวกนั้นมา ?” มู่เฉียนซีกล่าวถาม
“เทียนฉีส่งมา นายน้อยแห่งสำนักเทียนกัง เขาไม่ชอบหน้านายน้อยโม่มานานแล้ว ก็เลยฉวยโอกาสลงมือ
