่อวี่เรา แต่เป็นเพราะพวกเจ้า เจ้าตำหนักโม่อวี่จึงส่งเขาไปที่เกาะวิญญาณมรณะ พวกเจ้าต้องให้คำอธิบายในเรื่องนี้กับพวกเราด้วย”
“เอ่อ… ข้า…”
ตำหนักโม่อวี่ถูกกดดันมายาวนาน บัดนี้พวกเขาต้องถือเอาโอกาสอันหอมหวานนี้เล่นงานหอชิงลั่วเสียหน่อย
แม้หอชิงลั่วจะไม่อยากยอมรับก็ต้องยอมรับ หากปล่อยให้เรื่องราวใหญ่โตขึ้นมา มันจะไม่เป็นผลดีต่อใครทั้งนั้น มู่เฉียนซีเหล่มองไปทางโม่จิ่น นางกล่าว “โม่จิ่น พวกเราไปพักผ่อนเถอะ”
เรื่องนี้เป็นเรื่องของตำหนักโม่อวี่ มันไม่เกี่ยวอะไรกับพวกเขาแล้ว ขณะที่มู่เฉียนซีกำลังจะเดินออกไปนั้น สีหน้าชิงฮุ้ยที่อยู่ด้านข้างพลันหม่นคล้ำ นางจ้องมองมู่เฉียนซีอย่างเอาเป็นเอาตาย แววตาอาฆาตแค้นไม่ปล่อยวาง
ทั้งหมดเป็นเพราะนางผู้หญิงเลว ๆ ที่โผล่มาจากไหนไม่รู้นี่แท้ ๆ นางมิเพียงแต่ทำให้ชิงหนิงฟื้นตื่นขึ้นมาเท่านั้น กลับยังทำให้เรื่องถูกเปิดเผยอีกด้วย เกรงว่าเมื่อถึงตอนนั้น บิดานางคงจะกล่าวโทษนางเป็นแน่
โม่จิ่นเดินออกประตูไปแล้วถามขึ้น “ถึงแม้ชิงฮุ้ยจะกระทำความผิดเอาไว้เช่นนี้ แต่ด้วยความสามารถและพรสวรรค์ที่ซุกซ่อนอยู่ของนาง ข้าคาดว่าหัวหน้าหอชิงลั่วคงจะไม่ถึงขั้นฆ่าแกงกันให้สิ้นไปกระมัง แต่นั่นจะต้องเป็นการเลี้ยงไข้ไว้เป็นภัยภายหลังแน่นอน ข้าเกรงว่า…” มู่เฉียนซีกล่าวแทรกอย่างเฉยเมย “อย่าไปใสใจมากนัก นางเป็นแค่ตัวตลกกระโดดโลดเต้นก็เท่านั้น หากว่านางยังกล้าที่จะมากระโดดโลดเต้นอีก ข