นเชิญหัวหน้าหอชิงลั่วส่งตัวคุณหนูใหญ่ออกมาซะเถอะ”
“นั่นมันแน่นอน!”
คนของหอชิงลั่วที่เดิมทีมาบีบบังคับให้โม่จิ่นแต่งงาน แต่เพราะการเดิมพันครั้งใหม่นี้ เป้าหมายของพวกเขาไม่บรรลุ …ได้เวลาที่พวกเขาจะต้องกลับจวนแล้ว
เจ้าตําหนักโม่ถามขึ้นว่า “เสี่ยวจิ่น มาถึงขนาดนี้แล้ว เจ้าจะไม่แนะนําแม่นางผู้นี้ให้เรารู้จักหน่อยหรือ ?”
โม่จิ่นกล่าว “นี่คือมู่เฉียนซี แขกต่างแดนของตําหนักโม่อวี่ และเป็นสหายของข้า ตอนนี้นางอยู่ในตําหนักโม่อวี่แล้ว หากผู้ใดกล้าเป็นศัตรูกับนาง ถือว่าเป็นศัตรูกับข้าโม่จิ่นด้วย”
สำหรับคนอย่างโม่จิ่น น้อยมากที่เขาจะปกป้องคนอื่น ทั้งยังเป็นสตรีอีก
เจ้าตำหนักโม่ยิ้มนุ่มนวล “ในเมื่อเป็นสหายของอาจิ่น และยังเป็นแขกต่างแดนของตําหนักโม่อวี่ พวกเราย่อมต้องดูแลเป็นอย่างดีอยู่แล้ว เจ้าอย่าห่วงเลย”
…
มู่เฉียนซีพักอยู่ที่ตําหนักโม่อวี่แล้ว นางรอให้หอชิงลั่วส่งคนมา ส่วนโม่จิ่นถูกนางส่งไปจัดการหอหมอปีศาจในเมืองโม่นี้
โม่จิ่นออกไปตั้งแต่ฟ้ายังไม่สางและกลับดึกทุกวัน ทำให้มู่เฉียนซีต้องรอคอยที่จะฝึกอยู่ร่ำไป สุดท้าย… เรื่องที่นางถูกโม่จิ่นทำตัวละเลยใส่นางนั้นก็ได้แพร่สะพัดออกไป
หญิงสาวชุดเขียวผู้หนึ่งพากลุ่มคนเข้ามาในจวนของมู่เฉียนซีอย่างโอ่อ่า
หญิงสาวผู้งดงามผู้นี้มาเยือน กลับทําหน้าเหมือนรังเกียจเสียเต็มประดา นางใช้น้ำเสียงเหยียดหยันกล่าวขึ้นว่า “ถุย! มาถึงตําหนักโม่อวี่ได้ไม่กี่วันก็ถูกทิ
