หน!” มู่เฉียนซีกล่าว “ขอให้ท่านหัวหน้าหอชิงลั่วนำตัวนางมา ข้าสามารถทำให้คุณหนูใหญ่ชิงตื่นขึ้นมาได้ เมื่อถึงตอนนั้นความจริงทั้งหมดก็จะได้กระจ่างชัด”
“ความจริง… ความจริงอะไร ?” หัวหน้าหอชิงลั่วกล่าวถามเสียงเครียด
“ความจริงที่ว่าโม่จิ่นไม่ได้แตะต้องคุณหนูใหญ่ชิงเลยยังไงล่ะ” ถึงแม้นางไม่รู้ว่าในตอนนั้นเกิดเรื่องอันใดขึ้น แต่นางเชื่อว่าโม่จิ่นจะไม่ทำเช่นนั้นแน่
“ตลกสิ้นดี มีคนเห็นตั้งมากมาย เจ้ากลับบอกว่ามันไม่ใช่” ชิงฮุ้ยแค่นเสียงเย็นชา “แม่สาวน้อย หากจะเดิมพัน เจ้าจะเดิมพันด้วยอะไร ?”
มู่เฉียนซีกล่าว “ถ้าหากว่าข้าไม่สามารถช่วยคุณหนูใหญ่ชิงได้ เช่นนั้นชีวิตของโม่จิ่นเจ้าเอาไปได้ตามสบาย และยาเม็ดเหล่านี้ก็ล้วนแต่เป็นของเจ้า ข้ายกให้เลย!”
“อืม ยาเม็ดระดับเก้าสามร้อยขวด ยาเม็ดระดับปฐพีสามสิบขวด ที่แห่งนี้มีคนเป็นพยานมากมาย ข้านั้นไม่คืนคำอย่างแน่นอน”
โม่จิ่นแสยะมุมปาก นายท่านเอาอีกแล้ว!
นางมักจะโยนเหยื่อล่อที่ใหญ่โตเช่นนี้ออกไป แล้วรอให้ผู้อื่นมาติดกับดักของตน
ดวงตาของชิงฮุ้ยกระตุกอย่างแรง นึกถึงเมื่อครั้งก่อนหน้านี้ที่โดนนางหลอก นางจึงได้เตือนสติบิดาของนางที่เป็นหัวหน้าหอชิงลั่วว่า “ท่านพ่อ ท่านอย่าได้ไปเชื่อหญิงสาวผู้นั้น นาง…”
นางไม่สนใจใยดีอะไรกับยาเม็ดเหล่านี้ แต่ผู้คน ณ ที่แห่งนั้นล้วนแต่ตะลึงค้างกันไปแล้ว พวกเขาถูกทำให้ตะลึงงันจนสติปัญญาไม่ทำงาน และไม่ได้สนใจอะไรกับคำเตือนของชิงฮ
