“เอามาให้ข้าดูหน่อย” มู่เฉียนซีรีบกล่าว ความตื่นเต้นเจืออยู่ในน้ำเสียงใส
“นี่แหละ เจ้าเอาไปดูสิ”
ตำราเล่มหนึ่งถูกส่งมา
“หน้าสุดท้าย”
มู่เฉียนซีกวาดตามองเนื้อหาที่บันทึกไว้ข้างต้น “ในสมัยโบราณ มีเผ่าพันธุ์หนึ่งสืบทอดวิชาสาปแช่งชนิดหนึ่งมาและมีความสามารถต่อต้านสวรรค์จนเป็นที่เกรงกลัวของเหล่าเทพ ทำให้ทั้งเผ่าพันธุ์พร้อมด้วยคัมภีร์หมื่นคําสาปที่สืบทอดกันมาหายไปจากโลกนี้”
“ผู้แข็งแกร่งจากทุกหนแห่ง หากประสงค์อยากจะครอบครองคัมภีร์หมื่นคําสาป จักต้องค้นหาในทุก ๆ แห่ง สถานที่ที่มีเบาะแสของคัมภีร์หมื่นคำสาปมากที่สุดคือหนึ่งในดินแดนทั้งสี่ทิศ…”
หนึ่งในดินแดนทั้งสี่ทิศก็คือที่แห่งนี้!
มู่เฉียนซีอ่านบันทึกต่อมา “คัมภีร์หมื่นคำสาป มีมาตั้งแต่สมัยโบราณ มัน…”
นี่เป็นหน้าสุดท้าย และเมื่อมาถึงจุดนี้ก็ไม่มีอะไรเพิ่มแล้ว นางสงสัยนัก ด้านหลังน่าจะมีหน้าหนังสือต่ออีกมิใช่รึ ? แต่กลับถูกฉีกออกไปเสียได้!
“นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ ?” มู่เฉียนซีถามขึ้น
“ในครานั้นมีคนเลวทรามหลายคนบุกเข้ามาทําลายอย่างดุเดือด ตำราบางเล่มจึงได้รับความเสียหาย ข้าเองก็คิดไม่ถึงว่าตำราเล่มนี้…” มันเองก็จนปัญญาที่จะอธิบาย
มู่เฉียนซีกล่าว “ตำราเล่มนี้ เขียนโดยนายท่านของเจ้ารึ ?”
“ไม่ใช่ ตำราเล่มนี้ถูกนายท่านเก็บขึ้นมาโดยไม่ตั้งใจ มันมีอายุมากกว่านายท่านของข้ามาก”
มู่เฉียนซีรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย นางรู้เพียงแค่ว่าในดินแดนทั้งสี่ทิศอาจ
