กระจอกเพลิงถูกมังกรวารีสังหาร เข็มสีดํานับไม่ถ้วนพุ่งตรงไปยังร่างมู่เฉียนซี
“อ๊าย!” ชิงฮุ้ยที่โดนโจมตีร้องออกมาอย่างน่าเวทนา ร่างทั้งร่างลอยกระเด็นออกไป
กระบวนท่าเดียว ใช้เพียงแค่กระบวนท่าเดียวจริง ๆ!
— ฟึ่บ! —
ชิงฮุ้ยหวาดกลัวขึ้นมาอย่างน่าสมเพช โลหิตสดเปื้อนเปรอะคาที่มุมปาก นางจ้องมู่เฉียนซีด้วยความหวาดหวั่น แต่นางกลับพูดออกมาประหนึ่งตนเป็นต่อ “เจ้าคิดจริง ๆ รึว่าเจ้าชนะแล้ว ? ข้าจะบอกอะไรให้ เจ้าแพ้แล้ว”
ทุกคนต่างงุนงง เห็นได้ชัดว่าคุณหนูรองชิงพ่ายแพ้ แล้วเหตุใดนางถึงบอกว่าคุณหนูมู่แพ้
สมองกลับแล้วกระมัง!
สีหน้าของโม่ซางคงเปลี่ยนไป เขาเอ่ยกับโม่จิ่น “อาวุธลับของชิงฮุ้ยเมื่อครู่นี้ เกรงว่าจะมีพิษ”
มุมปากโม่จิ่นยกขึ้นเป็นรอยยิ้มสนุก “พิษรึ ? เหอะ ๆ”
กับนางหมื่นพิษผู้นี้ หอชิงลั่วรนหาที่ตายแท้ ๆ พวกเขาคงถึงจุดจบแล้ว
“เจ้า… เจ้าไม่เป็นไรได้ยังไง ?”
ชิงฮุ้ยโซซัดโซเซจนแทบจะล้มลงกับพื้น แต่มู่เฉียนซีกลับยังคงยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น ทั้งยังดูสง่าอีกต่างหาก
“หลีกไป”
ไม่! นางไม่เชื่อ นางมีความมั่นใจในอาวุธลับของตนเองเป็นอย่างมาก นี่มันเกิดอะไรขึ้น
มู่เฉียนซียกมือขึ้น ปลายนิ้วเรียวบางคีบเข็มบาง ๆ ไว้สองสามเล่ม นางถามขึ้นว่า “เจ้าหมายถึง พวกนี้หรือ ?”
“อาวุธลับ! คุณหนูรองแห่งหอชิงลั่วประลองกับแม่นางน้อยผู้นี้ ถึงกับต้องใช้อาวุธลับเลยเชียวรึ ?” คนของสํานักเทียนกังกล่าวเย้ยหยัน
“ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ” แต่ชิง
