วามสามารถอันใด เขายังพอรู้ดีอยู่บ้าง เกรงว่าวันนี้สาวงามผู้หยิ่งยโสจะต้องมาขาดทุนเป็นอย่างมากให้แก่กีบเท้าเล็กนั้นแน่แล้ว
มู่เฉียนซีมองผู้อาวุโสสูงสุดโม่อวี่อย่างสงสัย “ท่านผู้อาวุโส ในเมื่อทั้งสองสำนักนั้นได้ลงเดิมพันแล้ว ตำหนักโม่อวี่ไม่คิดที่จะลงเดิมพันด้วยรึ ?”
ผู้อาวุโสสูงสุดเหลือบมองยาเม็ดเหล่านั้นก็เกิดใจเต้น “เจ้าคิดให้ดีนะ หากข้าจะลงเดิมพัน อย่างไรเสียก็จะไม่ลงว่าเจ้าชนะ”
“ไม่สำคัญหรอก มันสำคัญที่ว่าท่านจะเข้าร่วมหรือไม่ต่างหาก ?” มู่เฉียนซีกล่าวอย่างสบาย ๆ ตำหนักโม่อวี่นี้ นอกจากนายน้อยโม่ซางแล้ว ทั้งหมดล้วนแต่ลงเดิมพันทางฝั่งของชิงฮุ้ย
มู่เฉียนซีมองชิงฮุ้ย “นายน้อยโม่ เจ้าจะไม่ลงเดิมพันในครั้งนี้รึ ?”
โม่ซางคงเห็นสหายสนิทของตนกำลังมีท่าทีเหมือนได้ดูสิ่งสนุกบันเทิงใจอยู่และมิได้กังวลใจเลยแม้แต่น้อย ก็รู้ได้ทันทีว่าเรื่องนี้มีความประหลาดพิลึกอยู่
ในเมื่อเขารู้ว่ามีหลุมกับดัก แน่นอนว่าเขาคงไม่โง่ที่จะกระโดดเข้าไป
โม่ซางคงตอบ “ข้าไม่สนใจแต่อย่างใด ขออภัย” “เช่นนั้นก็ช่างเถอะ” มู่เฉียนซีนั้นมีความรู้สึกผิดหวังอยู่บ้าง แต่ก็ช่างปะไร
โม่ซางคงนั้นเป็นนายน้อยแห่งตำหนักโม่อวี่ บนตัวเขาเองก็พกสมุนไพรวิญญาณมาด้วยไม่น้อยเลย
ไม่เสียทีที่เขากับโม่จิ่นเป็นสหายสนิทกัน เขามีความคิดความอ่านที่รวดเร็วและเฉียบคม จึงรู้ได้ว่านางกำลังขุดหลุมพรางให้กับคนโง่เง่าเหล่านั้นตกลงไป
โม่จิ่นแสยะยิ้ม นา
