งนั้นคิดที่จะถอนขนห่านทั้งทีต้องถอนให้หมด หลอกคนก็ต้องหลอกให้ถึงที่สุด!
โชคดีที่อาคงมิใช่คนโง่เขลาเหมือนกับคนเหล่านั้น มิเช่นนั้นแล้วคงจะได้ถูกแม่สาวร้ายกาจนี่ต้มจนตาย
ชิงฮุ้ยกล่าวขึ้น “เอาล่ะ รางวัลตอนท้ายการประลองถูกตั้งไว้แล้ว จงอย่าได้มัวชักช้า รีบลงมือเร็วเข้าเถอะ”
ผู้อื่นที่อยู่ ณ ที่นั้นหลบออกไปทั้งหมด เหลือไว้เพียงหาดทรายว่างเปล่าให้พวกนางทั้งสองประลองฝีมือกัน
ทันใดนั้น กลิ่นอายของชิงฮุ้ยพลันเปลี่ยนไป บรรยากาศรอบด้านก็ให้ความรู้สึกร้อนรุ่มขึ้นมา
“ถึงแม้ว่าคุณหนูรองจะเป็นเพียงราชาแห่งภูตระดับแปด นางก็เป็นถึงผู้มีพลังภูตธาตุอัคคี แม่นางน้อยผู้นั้นลำบากแน่นอน”
ทางอีกฝั่งหนึ่งมีกลิ่นอายความเยือกเย็นแผ่ซ่านอยู่ ด้วยเพราะเมื่ออยู่ใกล้ทะเล พลังของธาตุวารีพลุ่งพล่านเต็มเปี่ยมเป็นอย่างมาก
ทุกคนในที่นั้นล้วนตะลึงอึ้งตาค้าง “นางเป็นราชาแห่งภูตธาตุวารีระดับเจ็ด!”
ไม่แปลกใจเลยว่าทําไมสาวน้อยผู้นี้ถึงได้มั่นใจในตนเองนัก ที่แท้พลังความสามารถและพรสวรรค์ของนางนั้นล้วนแต่ไม่น้อยหน้า แต่อย่างไรเสีย ระหว่างนางทั้งสองนั้นก็ห่างชั้นกันหนึ่งขั้น แม่สาวน้อยผู้นี้จะต้องพ่ายแพ้อย่างมิต้องสงสัย
โม่ซางคงเหลือบมองสหายสนิทที่ไร้ซึ่งความกังวลใจ เขากล่าวถามขึ้นด้วยเสียงต่ำ “อาจิ่น ไม่มีปัญหาอันใดจริงหรือ ?”
ชิงฮุ้ยนั้นลงมืออย่างโหดเหี้ยม ถ้าหากว่ามู่เฉียนซีไม่สามารถสู้ได้ เกรงว่าอาจจะมีอันตรายถึงชีวิต
.