ซีไป
“นี่พวกเจ้า……”
“ข้าจะตามพวกเจ้าไปด้วย เพื่อไม่ให้พวกเจ้าหนีไปได้!” ชิงฮุ้ยก็ได้ตามไปด้วย
และต่อมา การจับจ่ายอย่างสุรุ่ยสุร่ายของมู่เฉียนซี กลับทำให้โม่ซางคงและชิงฮุ้ยตกใจจนอ้าปากค้าง
“เอาอันนี้ อันนี้ ข้าเหมาหมด โม่จิ่น จ่ายเงิน!”
“ของพวกนี้ข้าเอาห้าร้อยต้น แล้วก็อันนี้ด้วย!”
“……”
พวกเขาเป็นถึงคุณหนูและนายน้อยแห่งกองกำลังระดับหนึ่ง แต่ก็ไม่เคยเห็นใครใช้เงินสุรุ่ยสุร่ายดั่งวารีรินไหลเช่นนี้มาก่อน ใช้จ่ายสุรุ่ยร่ายแล้วยังไม่พอ สิ่งที่ซื้อไปก็ล้วนแต่เป็นสมุนไพรวิญญาณล้ำค่าทั้งสิ้น
โม่จิ่นก็จนปัญญามาก หากแม่นางผู้นี้จับจ่ายใช้เงินเช่นนี้ต่อไป ต่อให้พวกเขาค้นและรีดไถเรือวิญญาณมรณะอีกสักสิบลำก็ไม่เพียงพอให้นางผลาญ
ชิงฮุ้ยก็ตกตะลึงเช่นกัน โม่จิ่นไม่ได้ถูกขังอยู่ในเกาะวิญญาณมรณะ และเขาไปที่แห่งไหนกัน ? เหตุใดถึงได้มั่งคั่งเช่นนี้ได้ ?
นางชี้ไปที่ขวดยาระดับเจ็ดขวดหนึ่งตรงหน้า ก่อนจะกล่าวว่า “พี่จิ่น อีกไม่นานข้าก็จะฝึกตนเป็นราชาแห่งภูตระดับเก้าแล้ว ซื้อยาวิญญาณนั่นให้ข้าหน่อยได้หรือไม่ ?”
โม่จิ่นเหลือบมองนาง และกล่าวว่า “คุณหนูรองชิง เราสนิทกันมากนักรึไง ?”
สีหน้าของชิงฮุ้ยพลันเปลี่ยนเป็นสีดำยิ่งกว่าก้นหม้อเสียอีก ยาวิญญาณเพียงขวดเดียว แม้แต่เศษเงินของสตรีผู้นั้นก็ไม่ถึง
นางคิดว่าโม่จิ่นออกมือได้อย่างใจกว้างเช่นนั้น ต้องตอบตกลงเป็นแน่ นึกไม่ถึงเลยแม้แต่น้อยว่าเขาจะปฏิเสธอย่างตรงไปตรงมา
