มชอบอยู่ก็มิปาน
เห็นได้ชัดว่ากระบี่มังกรเพลิงเป็นมหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์ธาตุอัคคี แต่ในตอนนี้ มันกลับรู้สึกหนาวเหน็บและอยากที่จะให้ผู้เป็นเจ้าของมอบความอบอุ่นให้แก่มัน
มู่เฉียนซีมองกระบี่มังกรเพลิงอย่างพินิจพิจารณา นางกล่าวขึ้นว่า “เช่นนั้นก็หมายความว่า เจ้าสามารถใช้งานได้ แต่ใช้ได้เพียงแค่ในรูปแบบของอาวุธลับเท่านั้น” “ขอเพียงสามารถตีตัวกระบี่ที่รองรับมันได้ขึ้นมาใหม่สักเล่มหนึ่ง ก็ใช้งานต่อได้แล้ว”
ปลายกระบี่ขยับซ้ายขวาราวกับส่ายหน้า มันไม่อยากที่จะได้ตัวกระบี่ที่ทำขึ้นใหม่อย่างมั่วซั่วเหล่านั้น แต่มันอยากที่จะได้ตัวกระบี่ดั้งเดิมของมัน
มันเพิ่งกลืนกินวิญญาณและฟื้นฟูพลังขึ้นมาได้บ้างบางส่วน แต่เห็นได้ชัดว่าอารมณ์ของมันคุกรุ่นขึ้นมาไม่น้อยเลย
มู่เฉียนซีพยักหน้า นางกล่าวกับจิ่วเยี่ย “อืม… เมื่อไปถึงทวีปเสียโจว ข้าจะหาทางตีตัวกระบี่ขึ้นมาก่อน ส่วนเรื่องที่จะหาตัวกระบี่เดิม เกรงว่าคงจะยากเย็นอยู่บ้าง เวลาผ่านพ้นมาเนิ่นนานหลายปี ไม่รู้เลยว่าตัวกระบี่ของมันถูกทิ้งเป็นขยะอยู่ที่ซากปรักหักพังแห่งหนใด”
ขยะ! กระบี่มังกรเพลิงพลันเกรี้ยวโกรธ ตัวกระบี่ดั้งเดิมที่ว่านี้ เป็นถึงร่างของท่านมังกรเพลิงเชียวนะ! ถึงต่อให้ผ่านไปหลายพันปีมันก็จะไม่กลายเป็นเศษเหล็ก แต่แม่นางมู่ผู้นี้กลับบอกว่าขยะ!
มู่เฉียนซีเก็บปลายกระบี่มังกรเพลิงเอาไว้ มาถึงตอนนี้ มันได้กินอิ่มหนำเต็มที่ เรียกได้ว่าไม่จำเป็นต้องกินอะไรเ
