นัก แต่ก็ไม่มีใครคิดจะทิ้งกำลังพลให้เสียเปล่าด้วยการส่งคนมาที่เกาะแห่งนี้“ใครบอกว่าไม่มีกันเล่า” รอยยิ้มมุมปากน้อย ๆ ของมู่เฉียนซีปรากฏขึ้นมา.
โม่จิ่น “เรือภูตรึ ? นี่เป็นชื่อที่เจ้าตั้งให้เรือลำนั้นหรือ ? แต่เรือนั่นมันไม่ได้ชื่อว่าเรือภูต มันชื่อว่าเรือวิญญาณมรณะ” มู่เฉียนซี “เรือวิญญาณมรณะ มันเหมือนกับชื่อของเกาะแห่งนี้ มีเรื่องเกี่ยวข้องกันเช่นนั้นหรือ ?”
โม่จิ่นตอบ “ใช่แล้ว เพราะเรือลำนี้จะมาโผล่ที่รอบเกาะวิญญาณมรณะอยู่ตลอดกาล เช่นนั้นแล้วเกาะแห่งนี้ถึงได้ถูกเรียกว่าเกาะวิญญาณมรณะ”
“ถ้าเช่นนั้นก็คงไม่เกี่ยวข้องกับข้า ภารกิจที่ข้าต้องทำ พวกเจ้าคงจะไม่มาทำให้ข้าเสียเวลาเพราะเรือลำนี้ปรากฏออกมาหรอกนะ”
“ข้าไม่ทำให้เสียเวลาแน่นอน แต่เจ้าไม่มีความสนใจในเรือวิญญาณมรณะนี้เลยหรือ ?”
“สนใจ…? สนทำไม บนเรือลำนั้นมีสมบัติล้ำค่ารึ ?” มู่เฉียนซีเลิกคิ้วถาม
“สมบัติ… แน่นอนว่าบนเรือลำนั้นต้องมีไม่น้อยแน่ ไม่อย่างนั้นทุกครั้งที่มันปรากฏให้เห็น คงไม่เกิดการนองเลือดขึ้น และที่ด้านบนนั้นก็อันตรายอย่างมากเช่นกัน” โม่จิ่นกล่าวเสียงขรึม
“แล้วเจ้าคิดจะเข้าไปเสี่ยงหรือไม่ ?”
“เรือวิญญาณมรณะลำนี้ ถึงต่อให้ถูกขังอยู่บนเกาะนี้เป็นร้อยปี ก็ไม่แน่ว่าจะสามารถพบเจอมันได้ มาวันนี้โชคดีได้เจอมันเข้าแล้ว แน่นอนว่าข้าไม่ยอมปล่อยมันไปเป็นแน่แท้ ได้ยินมาว่าที่ด้านบนนั้นมีของล้ำค่าที่สามารถทำให้คนที่ตายไปแล้วฟื้นคื