งความแข็งแกร่งขั้นมหาจักรพรรดิ มิเช่นนั้นมิสามารถควบคุมนักโทษผู้โหดร้ายเหล่านี้ได้
โม่จิ่นเอ่ยปากกล่าวถามขึ้นว่า “ท่านผู้อาวุโสผู้พิทักษ์ นี่หมายความว่ายังไง ? กฎของการต่อสู้กับสัตว์ ท่านก็น่าจะเข้าใจดีอยู่แล้ว”
ผู้อาวุโสผู้พิทักษ์กล่าวว่า “กฎของการต่อสู้กับสัตว์ ข้ารู้ดีอยู่แล้ว ผู้ที่มีชีวิตรอดคนสุดท้าย สามารถไปได้ เจ้ากับสาวน้อยผู้นั้นคิดเอาเองสิว่าใครจะเป็นผู้จากไป”
โม่จิ่นกล่าว “แต่นี่มันไม่เหมือนกัน พี่หลงได้เปลี่ยนกฎแล้ว พวกข้าสองคนเป็นฝ่ายเดียวกัน!”
“ที่เจ้าเรียกว่ากฎนั้น มันยังไม่ผ่านผู้อาวุโส ไฉนเลยจะเรียกว่ากฎได้ พี่หลงยังตายไม่ได้ มิเช่นนั้นแล้วเกาะวิญญาณมรณะก็จะเกิดเรื่องโกลาหล แต่หากเจ้าอยากจะทำตามกฎอย่างที่เจ้าว่า ก็ย่อมได้ ฆ่าพี่หลง และสาวน้อยผู้นั้นก็ไม่ควรมีชีวิตต่อไป”
สายตาของท่านผู้อาวุโสผู้พิทักษ์จ้องมองไปที่มู่เฉียนซี
วันนี้ผู้อาวุโสผู้พิทักษ์ตัดสินใจแน่แล้วว่าพี่หลงจะตายไม่ได้
โม่จิ่นยิ้มพลางกล่าว “เมื่อครู่ข้าก็แค่ล้อเล่นเท่านั้น ถึงอย่างไรพวกเราทั้งหมดก็เป็นเพื่อนบ้านกัน ข้าจะใจร้ายฆ่าพี่หลงได้อย่างไรกันเล่า! พวกเจ้าว่าจริงไหม ?”
มุมปากของทุกคนกระตุกขึ้น แต่สุดท้ายแล้วพวกเขาก็ยังคงตอบไปว่า “ใช่แล้ว!”
“จริงแท้แน่นอน!”
“เพียงแต่ว่า คนอื่น ๆ ที่ตายไปแล้วก็ช่วยไม่ได้แล้วหล่ะ!”
พลังธาตุอัคคีกระโชกเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง ภายในชั่วขณะหนึ่งคนอื่น ๆ ก็ถูกเปลวไฟกลืนกินไป
