นเวทีประลองแล้วทุกคนต่างพากันส่งเสียงดัง ใครเลยจะคาดคิดว่าการต่อสู้ระดับจักรพรรดิสนามนี้ จะเป็นการต่อสู้ของพี่หลงที่ลงสนามด้วยตัวเอง เช่นนั้นพวกเขา…พวกเขาจะไปมีหวังได้อย่างไรกัน ?!เมื่อพี่หลงลงสนามเอง เหล่าผู้นำใหญ่ทั้งหลายก็ไร้ซึ่งความกล้าในทันที พวกเขาแต่ละคนให้คนของตนเองซึ่งอยู่จุดสูงสุดของระดับจักรพรรดิไป“ผะ ผู้นำ! พวกเรา…”ฝ่ายตรงข้ามที่ต้องเผชิญหน้าไม่ใช่คนอื่น แต่เป็นพี่หลงผู้เก่งกาจ พวกเขาทั้งหมดตกใจกลัวจนขาอ่อน“หากไม่ยอมขึ้นไป ข้าก็จะฆ่าเจ้าให้ตายเสียตอนนี้ เจ้าเลือกเอาแล้วกัน”การบังคับให้เข้าไปหาสมรภูมินองเลือดที่ฉาบหน้าด้วยคำว่าประลองเช่นนี้มันช่างโหดร้าย ทว่ามันก็ได้ผลมาแต่ไหนแต่ไร ไม่ว่าพวกเขาจะกลัวมากเพียงใด ก็ทําได้เพียงขึ้นไปประลองเท่านั้นส่งคนคนเดียวไปคงไม่เพียงพอ เช่นนี้ก็ขอส่งไปเยอะสักหน่อยเถิด ในเมื่อพี่หลงบอกเองว่าไม่จํากัดจํานวนคนผู้นำกู่ลุกขึ้นยืน ขณะที่เซียวอู่ตะลึงงัน “พี่กู่ เจ้า… เจ้าคงจะไม่ลงสนามด้วยตัวเองกระมัง! แค่ให้พวกคนของเจ้าลงมือก็น่าจะได้แล้วมิใช่รึ ?”ดวงตาของผู้นำกู่เต็มไปด้วยเจตนารมณ์การต่อสู้ เขากล่าว “พี่หลงนั่งอยู่ในบัลลังก์อันดับหนึ่งของเกาะวิญญาณมรณะมาเป็นเวลานานมากแล้ว วันนี้เขาให้โอกาสเราเช่นนี้ แน่นอนว่าพวกเราไม่ควรพลาดมันไปอย่างเด็ดขาด!”ขณะที่ผู้นำกู่เลือกยอดฝีมือของเขาเพื่อเตรียมจะขึ้นไปที่เวทีประลองยุทธ์นั้น เซียวอู่รีบดึงเขาไว้ “พี่ก
