ู่ แต่นั่นคือพี่หลงนะ ถ้าเจ้าเป็นอะไรไป ข้า… ข้าคง…”— ปัง! —ร่างกายของเซียวอู่ถูกตบจนกระเด็นออกไป“เหตุใดข้าจะเอาชนะเขาไม่ได้ ? เจ้าดูถูกข้าเช่นนี้ ข้าโกรธมาก!”— แคว่ก! —เพราะพละกำลังของหัวหน้ากู่ เส้นด้ายและเสื้อคลุมของเซียวอู่จึงขาดออกเป็นชิ้น ๆทันใดนั้น ทุกคนเห็นเงาร่างสีเขียวของคนผู้หนึ่งก็ตะลึงงัน“คนผู้นี้เป็นใครกัน ?”“โอ้สวรรค์! เหตุใดทุกอย่างเปลี่ยนเป็นสีเขียวเช่นนี้ล่ะ ?”“ได้ยินเสียงเหมือนจะเป็นสาวงามเซียว แต่เหตุใดถึงกลายเป็นสีเขียวเช่นนี้ไปได้ หรือว่าถูกผู้นำกู่หลอกมากเกินไป จึงได้…”“เหอะ! บางทีมันอาจจะเป็นเช่นนั้นจริง ๆ”เซียวอู่ในเวลานี้ก็แทบอยากจะหาถ้ำแล้วมุดเข้าไปเสียให้รู้แล้วรู้รอด ใบหน้าของผู้นำกู่ก็เผือดซีด สายตาที่เย็นชาแฝงรังสีสังหารกวาดมองทุกคนจนพวกเขาไม่กล้าพูดอะไรอีกเลย“แฮ่ก! นั่น… นั่นผู้นำกู่ก็พาคนของพวกเขาขึ้นไปด้วยโม่จิ่นที่ยังไม่ทันได้เคลื่อนไหว ในที่สุดเขาก็พุ่งขึ้นไปคนเดียว“ผู้นำ! นั่นเจ้า!” สีหน้าเหล่าคนของของโม่จิ่นซีดขาว และคิดจะพุ่งตามขึ้นไปโม่จิ่นกล่าว “ไม่! พวกเจ้าอยู่ที่นี่ ไม่มีคําสั่งจากข้าก็ห้ามกระทําอันใดทั้งสิ้น!”พี่หลงต้องการจะจัดการยอดฝีมือคนอื่น ๆ ให้สิ้นซาก และสุดท้ายก็จะรวบรวมขุมพลังของทั้งเกาะวิญญาณมรณะเมื่อยอดฝีมือทั้งหมดมาด้วยกัน จะทําให้เขาประสบความสําเร็จในแผนการของเขาเป็นแน่พี่หลงมองโม่จิ่น เขากล่าว “เจ้าเด็กนี่ ช่างกล้าหาญเสียจริ
