มู่เฉียนซีกล่าวอย่างแผ่วเบาว่า “ข้าจะให้โม่จิ่นหาสิ่งใดนั้น มันเกี่ยวอะไรกับเจ้า ?”
เซียวอู่กัดฟันกรอดและกล่าวว่า “ก็แค่หน้าตาดีเท่านั้น เป็นแค่เด็กสาวบ้านนอก พี่จิ่นก็แค่สนใจเจ้าเพียงชั่วครู่ชั่วคราว เจ้าอย่าได้ลำพองใจไป”
นางแสดงท่าทางลำพองใจงั้นรึ ? มู่เฉียนซีเหลือบมองสตรีผู้อยู่เบื้องหน้านี้ นี่จินตนาการมากเกินไปแล้วกระมัง!
ทันใดนั้นเองก็มีคนกลุ่มหนึ่งเดินเข้ามาและกล่าวว่า “คุณหนูมู่ สมุนไพรชุดใหม่ได้ถูกนำมาส่งแล้ว เชิญคุณหนูมู่ไปดูสักหน่อย!”
มู่เฉียนซีได้เมินเฉยใส่เซียวอู่ที่กำลังจะตะโกนร้องเอะอะโวยวาย และนางไปสนใจเครื่องปรุงยานั้นแทน ไม่เพียงแต่เป็นสมุนไพรธรรมดาทั่วไปเท่านั้น ยังมีสมุนไพรวิญญาณอีกด้วย เพียงแต่ผู้คนที่กักขังตัวอยู่ในเกาะวิญญาณมรณะแห่งนี้ล้วนแต่ไม่รู้จักมันก็เท่านั้นเอง
เกาะวิญญาณมรณะแห่งนี้ช่างเป็นสถานที่ล้ำค่าจริงแท้
เมื่อเซียวอู่เห็นมู่เฉียนซีละสายตาจากนางแล้วไปสนใจต้นหญ้าเหล่านั้น นางก็โกรธเกรี้ยวขึ้น นางกล่าวว่า “เด็กสาวบ้านนอกยังไงก็เป็นเด็กสาวบ้านนอกอยู่วันยังค่ำ แค่ต้นหญ้ากองนึงจะไปหายากอะไรกัน หากเจ้าได้เห็นยาวิญญาณระดับสูง เจ้าจะไม่ตื่นเต้นจนเป็นลมเป็นแล้งไปหรอกหรือ”
เซียวอู่กล่าวอย่างเย้ยหยันว่า “เจ้าอย่าทำเป็นไม่สะทกสะท้านนักเลย เจ้าเห็นต้นหญ้าเหล่านี้เป็นของล้ำค่านักมิใช่รึ ? วันนี้ข้าจะทำลายต้นหญ้าเหล่านี้ให้พังไปต่อหน้าต่อตาเจ้า!”
ในขณะที่เซียวอู่
