เตรียมตัวจะลงมือ สีหน้าของลูกน้องโม่จิ่นก็พลันเปลี่ยนไปด้วยความตกตะลึงพรึงเพริด และรีบตะโกนขึ้นว่า “คุณหนูเซียว ไม่ได้นะขอรับ!”
“โล่วิญญาณวารี!” ในขณะที่เซียวอู่กำลังลงมือนั้น โล่วิญญาณวารีของมู่เฉียนซีก็ได้ขวางการโจมตีของนางไว้
ตูม!
เซียวอู่ร่นตัวถอยหลังไปหลายก้าว เบิกตากว้างจนดวงตาแทบจะถลนออกมาจ้องมองมู่เฉียนซี “ราชาแห่งภูตระดับเจ็ด เจ้า!”
สาวน้อยผู้นี้อย่างน้อย ๆ ก็อ่อนกว่านางเป็นสิบปี ตัวนางเองเพิ่งจะเป็นราชาแห่งภูตระดับเก้าเท่านั้น นึกไม่ถึงเลยว่าเด็กผู้นี้จะเป็นราชาแห่งภูตระดับเจ็ดแล้ว ไม่จริง!
“ดูนางไว้ให้ดี! อย่าให้มาก่อเรื่องได้!” มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเย็นชา
ในขณะที่พวกเขายังไม่มีปฏิกิริยาตอบโต้ มู่เฉียนซีก็ได้เข้าไปกองสมุนไพรและได้เลือกสมุนไพรออกมาหลายชนิด พลังธาตุวารีได้ห่อหุ้มพวกเขาเอาไว้ มู่เฉียนซีก็รีบปรุงยาง่าย ๆ ออกมาชนิดหนึ่ง
มู่เฉียนซีก้าวเท้าเดินไปตรงหน้าเซียวอู่และกล่าวว่า “คุณหนูเซียวใช่ไหม ?”
เซียวอู่จ้องมองดวงตาสีดำขลับคู่นั้นของมู่เฉียนซี และนางเกิดลางสังหรณ์ที่ไม่ดีอย่างแปลกประหลาดขึ้น นางกล่าวว่า “นี่เจ้าคิดจะทำอะไร ? เจ้าอย่าคิดว่าพี่จิ่นจะชื่นชอบเจ้า แล้วเจ้าจะให้ลูกน้องของพี่จิ่นมาทำร้ายข้าได้นะ ข้าจะบอกให้เจ้ารู้ไว้ ว่าไม่มีทาง”
มู่เฉียนซีกล่าว “จัดการกับเจ้า ไม่จำเป็นต้องให้พวกเขาลงมือ ข้าลงมือเองก็เพียงพอแล้ว!”
“มังกรวารีพิฆาต!”
มังกรวารีลำตัวยาวสีฟ้า
