ามรู้สึกที่อยากจะให้ชายผู้นั้นหายสาบสูญไปจะก่อตัวขึ้นใจใจเขาทันที
เมื่อเห็นว่ามีใครทำร้ายนาง เขาจะทั้งโกรธทั้งเจ็บปวดหัวใจ
เขาร้องเรียกชื่อของนางออกมา อยากจะอยู่ใกล้ชิดนางมากขึ้น และยิ่งควบคุมตนไม่ได้เพราะนับวันยิ่งรักมักชอบในทุกอย่างที่เป็นนางมากขึ้นเรื่อย ๆ
สายตาของทั้งสองนั้นจ้องมองกัน ในตอนนี้ มู่เฉียนซีรู้สึกเหมือนหัวใจของตนเองจะจมลงไป นี่เป็นจุดที่อันตรายร้ายแรงจุดหนึ่ง ในตอนนี้เอง ก็ได้มีเสียงที่ราวกับว่ารู้สึกสงสัยเสียงหนึ่งลอยมา
“ไม่ถูกต้อง! มันไม่ถูกต้องอย่างแน่นอน ผู้ที่ถูกเรียกว่าเชื้อพระวงศ์ทั้งหกแห่งแดนนรก เหตุใดถึงทำให้พี่สาวข้าได้รับบาดเจ็บถึงขั้นนั้นได้ หากพี่สาวข้าต้องการที่จะปกป้องใครสักคน ในใต้หล้ายังมีใครที่สามารถทำอะไรได้อีกงั้นรึ ?”
สุ่ยจิงอิ๋งมองอาถิงก่อนจะกล่าวขึ้น “ข้าเพิ่งฟื้นตื่นขึ้นมา ไม่มีผู้ทำพันธสัญญาช่วยข้าฟื้นฟูพลัง เช่นนั้นจึง…”
“ท่านพี่ ท่านกับข้าเข้ากันได้ดี ข้าไม่เชื่อคําพูดนี้แน่”
จื่อโยวกล่าวขึ้น “เจ้าคิดว่ามีแค่พวกไร้ค่าหกคนนั่นหรือ ? ไม่ว่าพวกหกคนนั้นจะทำเช่นไรก็อย่าได้คิดว่าจะทำอะไรเยี่ยได้ เจ้าคิดว่าคำสาปบนตัวเยี่ย เจ้าหกคนนั้นสามารถทำมันได้รึ ?”
เปลือกตาของอาถิงพลันหรี่ลง “เจ้าจะบอกว่า…” อาถิงถลึงตาอย่างดุดันใส่จิ่วเยี่ย “หึ! ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม ทั้งหมดล้วนเป็นเพราะเจ้า เจ้าบ้า!”
อาถิงยื่นมือออกมา “อ้อ แล้วยังมีอีกชิ้นส่วนหนึ่ง นั่นก็ต้อ