าจักต้องน่าเวทนาเพียงใด แต่ร่อแร่ก็ยังดีกว่าชาตินี้ร่างกายไม่ครบประการ อย่างไรเสียมันก็คุ้มค่ากว่า
แสงเย็นวาบผ่านดวงตาของจิ่วเยี่ย ร่างสีดำกะพริบและโจมตีจื่อโยวอย่างไร้ความปรานี
มู่เฉียนซีถอนหายใจด้วยความโล่ง ในที่สุดก็เป็นอิสระสักที นางพรวดออกมาจากลานด้านหลังและหาห้องปรุงยาเจอ จากนั้นก็เริ่มทำการปรุงยา
มู่เฉียนซีปรุงยาอย่างรวดเร็วที่สุดเพื่อแข่งกับเวลา และในที่สุด ในขณะที่นทีแห่งวิญญาณปรุงออกมาได้สำเร็จ ทันใดนั้น……
ปัง!
ประตูด้านหน้าถูกเปิดออก กลิ่นคาวเลือดโชยเข้ามา เงาร่างสีดำนั้นบีบบังคับให้มู่เฉียนซีร่นตัวถอยไปประชิดมุมห้อง
