ื่อเย็นผุดพรายขึ้นทั่วหน้าผากของมู่เฉียนซี ไม่ว่านางจะขัดขืนเช่นไรก็มิอาจต้านทานได้
“จิ่วเยี่ย……”
อืม!
“เจ้า……”
“เหอะ เหอะ เหอะ! นึกไม่ถึงจริง ๆ ว่าจิ่วเยี่ยกำลังทำเรื่องส่วนตัวอยู่! เช่นนั้นข้าไม่รบกวนแล้ว”
ดวงตาของจิ่วเยี่ยยิ่งทวีความอันตรายมากขึ้น มู่เฉียนซีรีบตะโกนขึ้นว่า “จื่อโยว รีบมาเอาตัวนายเจ้าออกไปก่อน ข้าจะปรุงยา รอให้ข้าปรุงยาเสร็จจิ่วเยี่ยก็จะไม่เป็นอะไรแล้ว”
“เอ่อ……อันที่จริงแล้วนี่ไม่ใช่ปัญหาใหญ่ของเยี่ยเลยนะ! ก็แค่ ต้องรบกวนสาวน้อยผู้งดงามสักหน่อยเท่านั้นเอง”
จื่อโยวทำท่าทางเหมือนกำลังดูการแสดง มู่เฉียนซีกัดฟันกรอดและกล่าวว่า “จื่อโยว หากเจ้ายังไม่ลงมือรับรองข้าจะเตรียมของขวัญชุดใหญ่ให้เจ้าแน่ เจ้ารอวันที่เจ้าจะต้องเป็นขันทีไปตลอดชีวิตได้เลย!”
สำหรับจื่อโยวผู้ที่ชื่นชอบชีวิตสำมะเลเทเมามาโดยตลอด การข่มขู่เช่นนี้เป็นสิ่งที่น่ากลัวที่สุด จื่อโยวได้ยินเช่นนี้ก็อดที่จะตัวสั่นไม่ได้
ถึงแม้ว่าสาวน้อยผู้งดงามผู้นี้ไร้ซึ่งวิธีที่จะวางยาเขาด้วยตัวนาง แต่หากนางปริปากบอกให้เยี่ยลงมือแล้วล่ะก็ เขาต้องซวยแน่ ๆ
ล่วงเกินใครก็ได้แต่มิอาจล่วงเกินสาวน้อยผู้งดงามผู้นี้! จื่อโยวกล่าว “โถ่ แม่สาวคนสวย เมื่อครู่ข้าก็เพียงแค่ล้อเจ้าเล่นเท่านั้น! คำพูดของเจ้าข้ารึจะกล้าขัด! ทั้งหมดนี้ก็ล้วนแต่ทำเพื่อเยี่ย”
ตูม! จื่อโยวลงมือแล้ว
ยั่วยุเยี่ยในสถานการณ์เช่นนี้ จื่อโยวสามารถจินตนาการได้เลยว่าเข
