นที
“มู่เฉียนซีที่รัก เจ้าอย่าได้ไปช่วยเจ้าหมอนี่เลย พวกเรานั้นเป็นนักปรุงยา แน่นอนว่าการรักษาเพื่อช่วยชีวิตคนนั้นเป็นสิ่งที่เราถนัดที่สุด แต่พลังอันดำมืดเช่นนี้ หากเจ้ายังฝืนที่จะเข้าไปยุ่งเกี่ยว มันจะดึงเจ้าเข้าไปด้วย นี่ไม่ใช่เรื่องเล่น ๆ” เสียงของเจ้าหม้อเทพนิรันดร์ลอยมา
“มิใช่ว่าเจ้าเคยบอกว่าสามารถใช้ยาควบคุมได้หรอกรึ ?” มู่เฉียนซีถามขึ้น
“แม่นางที่รักของข้า นี่ไม่ใช่คำสาปธรรมดาทั่วไป ข้าคิดว่าวิธีที่ดีที่สุดก็คือฆ่าเขาเสีย ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเลยว่าจะสามารถหาคำภีร์หมื่นคำสาปได้พบหรือไม่ ถึงแม้ต่อให้หาวิธีแก้คำสาปนั้นเจอ ราคาที่ต้องจ่ายให้กับมันก็มิใช่น้อย ๆ เลย”
มู่เฉียนซีกล่าวตอบ “นิรันดร์ บอกวิธีแก้แก่ข้าเถอะ ข้านั้นฆ่าเขาไม่ได้หรอก” “ที่จริงแล้วผู้ที่ต้องคำสาปเช่นนี้หากเปลี่ยนเป็นผู้อื่นก็คงตายไปแล้วอย่างแน่นอน ความเจ็บปวดเช่นนี้มิใช่ว่าใครก็สามารถทนรับมันเอาไว้ได้ แต่นึกไม่ถึงเลยว่าเขาจะสามารถอดทนมาได้ถึงสิบกว่าปี ก็ต้องขอบคุณพลังที่แข็งแกร่งนั้นของเขานะ”
“อื้อ!”
ในตอนที่นางกำลังติดต่ออยู่กับนิรันดร์ที่ได้ใช้วิญญาณทำพันธสัญญากันนั้น ริมฝีปากทั้งบนล่างของมู่เฉียนซีก็ถูกริมฝีปากจิ่วเยี่ยประกบจุมพิตเข้าอย่างรุนแรง
โหดร้าย ป่าเถื่อน ราวกับอดไม่ได้ที่จะกลืนกินมู่เฉียนซีลงไปก็มิปาน
“นิรันดร์…!”
มู่เฉียนซีลนลานเสียแล้ว
“ข้าว่านะที่รักเอ๋ย! ทักษะการจุมพิตของชายผู้นี้แย่มาก แล้วเขาก็
