ามา ดวงตาสีฟ้าประดุจน้ำแข็งคู่นั้นก็ยิ่งเย็นชามากขึ้นเรื่อย ๆ เงากระบี่หลายเล่มปรากฏขึ้นกลางอากาศ พลังอันน่าสะพรึงกลัวนั้นทำให้คนเหล่านั้นมิอาจต้านทานได้!
ขวั่บ ขวั่บ ขวั่บ! เพียงการโจมตีในคราเดียว ทุกคนที่อยู่ตรงหน้าก็ถูกกำจัดจนสิ้น
ดวงตาสีฟ้าประดุจน้ำแข็งคู่นั้นมองไปที่มู่อวู่ซวง นี่คือศักดิ์ศรีของผู้เป็นกษัตริย์ การต่อสู้ของเขา ไม่อนุญาตให้ใครอื่นเข้ามาสอดแทรก โดยเฉพาะ มู่อวู่ซวง
แน่นอนว่ามู่อวู่ซวงนั้นเข้าใจความหมายนี้ของจิ่วเยี่ย มู่อวู่ซวงยิ้มและกลับมาปรากฏกายอยู่ต่อหน้ามู่เฉียนซี
พลังอันบ้าคลั่งของจิ่วเยี่ยยังมิได้เหือดหายไปแต่อย่างใด มู่อวู่ซวงเฝ้าระวังอยู่ตรงหน้ามู่เฉียนซี หากจิ่วเยี่ยทำสิ่งใดที่เป็นการทำร้ายมู่เฉียนซีแล้วล่ะก็ เขาจักต้องหยุดมันอย่างแน่นอน
มู่เฉียนซีเอาเข็มยาหลายเข็มออกมา นี่คือยาที่มีประสิทธิภาพดีที่สุดที่นางได้ศึกษาออกมาเกี่ยวกับคำสาปของจิ่วเยี่ย มันอาจจะไม่ได้ผลมากนัก แต่ก็สามารถใช้ในยามฉุกเฉินได้
มู่เฉียนซีจะฉีดยาให้เขา จิ่วเยี่ยก็ไม่ได้ปฏิเสธ และเข็มยาแต่ละเข็มก็ได้ฉีดเข้าร่างกายจิ่วเยี่ยทั้งหมด ในตอนนี้เองเสียงที่ทอดถอนใจก็ดังขึ้น “โอ้ พระเจ้า!”
“คำสาป บนโลกนี้มีคำสาประดับนี้ได้ยังไงกัน แม้แต่สมัยโบราณก็มิอาจมีได้!”
“ชายผู้นี้ช่างซวยจริง ๆ ที่โดนคำสาปเช่นนี้ ชีวิตนี้นอกจากความตาย ก็อย่าหวังว่าจะแก้คำสาปนี้ได้”
มู่เฉียนซีกล่าวเสียงขรึมว่า “นิรันดร์ เจ