ร์จะคอยปกป้องนางเอาไว้อย่างดีเอง
“สำเร็จแล้ว!”
ในที่สุดมู่เฉียนซีก็หลอมยาแก้พิษออกมาได้อย่างสมบูรณ์ นางแบ่งยาเม็ดสีดำและสีขาวแยกกันบรรจุเอาไว้ ยาเม็ดนี้ ครึ่งหนึ่งนั้นหมายถึงหยิน ส่วนอีกครึ่งนั้นหมายถึงหยาง
มู่เฉียนซียิ้ม กล่าวว่า “ท่านอา ยาแก้พิษถูกหลอมปรุงสำเร็จแล้ว พิษที่อยู่ในกายของท่านสามารถที่จะถูกล้างไปให้หมดสิ้นได้ในทันทีเจ้าค่ะ”
ณ ตอนนี้ ร่างกายของมู่อวู่ซวงนั้นอ่อนแอเป็นอย่างมาก เมื่อเห็นรอยยิ้มมั่นใจบนใบหน้าของมู่เฉียนซีหลานรัก เขาก็ยิ้มออกมาอย่างอ่อนโยนเป็นที่สุด “ข้า… ข้ารู้อยู่แล้วว่าซีเอ๋อร์นั้นเก่งที่สุด”
แต่ทว่าในขณะที่เขากล่าวออกมานั้น เลือดสีดำก็ไหลออกมาที่มุมปาก ทำให้มู่เฉียนซีหน้าซีดเผือด นางหยิบยามาแล้วกล่าวขึ้น “ท่านอารีบกินยาเร็วเข้า เร็วเข้าเลยเจ้าค่ะ…” สถานการณ์เช่นนี้ไม่อาจยื้อเวลาต่อไปได้อีกแล้ว แต่ในตอนนี้เอง ก็ได้มีเสียงหัวเราะที่บ้าคลั่งเสียงหนึ่งลอยมา “ฮ่า ๆ ๆ จะให้เขากินยานั่นเข้าไปไม่ได้ อย่าได้ทำให้ข้าเสียเรื่อง”
— ฟิ้ว! —
กิ่งไม้ของกุ่ยมู่พุ่งมาจากทางด้านหลังของพวกเขา
ในตอนที่กุ่ยมู่เข้าไปใกล้มู่อวู่ซวงเพื่อที่จะลากตัวเขาไปนั้น รอบ ๆ ตัวมู่เฉียนซีพลันปรากฏน้ำแข็งก่อตัวขึ้นชั้นหนึ่ง ก่อนที่เงาร่างสีขาวร่างหนึ่งจะพุ่งออกมา ทำให้สีหน้าของมู่เฉียนซีเปลี่ยนไปในทันที
“เชียนอ้าวเซี่ย!” นางเรียกด้วยเสียงอันดัง
เดิมทีเชียนอ้าวเซี่ยนั้นได้รับบาดเจ็บอย่างห
