ปัง!
ในขณะที่ตาเฒ่าไม้โบราณผู้นี้กล่าวข่มขู่ จิ่วเยี่ยก็ได้ลงมือแล้ว เขากระโดดขึ้นไปยืนอยู่กลางอากาศ และจ้องมองคนเหล่านี้ดุจดั่งปีศาจก็มิปาน
“ผู้คนในแดนปรโลก เซี่ยโจวไม่ใช่ที่ที่พวกเจ้าจะกระทำการป่าเถื่อนได้!”
ใบหน้าของพวกเขาดูประหลาดใจเป็นอย่างมาก “นี่เจ้าเป็นใครกันแน่ ? กล้าดียังไงถึงได้มองว่าพวกข้าเป็นคนในแดนปรโลก”
“ตัวตนของข้า มิใช่สิ่งที่พวกเจ้ารู้ได้!”
“พวกเกะกะขวางหูขวางตา สาบสูญไปซะเถอะ!”
ตูม!
พลังอันน่าสะพรึงกลัวแผ่ซ่านออกไปอย่างรุนแรง
สีหน้าของคนอื่น ๆ พลันเปลี่ยนไปอย่างมาก “นายท่านกุ่ยมู่ ช่วยด้วย!” พลังเช่นนี้มิใช่สิ่งที่เขาจะต้านทานได้
กุ่ยมู่กล่าวอย่างเย็นชาว่า “มันก็แค่เด็กที่ไม่เจียมตัว มีอะไรให้น่ากลัว!” กิ่งไม้ดำทึบนับไม่ถ้วนพุ่งไปทางจิ่วเยี่ย!
ตูม!
พลังอันน่าสะพรึงกลัวระเบิดออกมา พลังของกุ่ยมู่กับพลังของจิ่วเยี่ยได้ปะทะกัน พลังนั้นน่ากลัวยิ่งกว่าระเบิดปรมาณูเสียอีก!
กำแพงบริเวณรอบ ๆ สำนักอวิ๋นเยียนสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง! และทั้งสำนักอวิ๋นเยียนก็ราบเป็นหน้ากลอง!
ผู้คนที่อยู่บริเวณรอบ ๆ เห็นเทือกเขาที่สูงตระหง่านพังทลายลงเช่นนี้ต่างก็ตกใจเป็นอย่างมาก
“เทือกเขาอวิ๋นเยียนถล่มแล้ว!”
“พระเจ้า! ถล่มแล้ว!”
“สวรรค์ลงโทษ สวรรค์ลงโทษแล้วแน่แท้ สำนักอวิ๋นเยียนกระทำเรื่องเลวทรามต่ำช้าไว้มากนัก สวรรค์ลงโทษแล้ว สวรรค์!”
ภูเขาอวิ๋นเยียนทั้งหมดได้ราบเป็นหน้ากลอง มู่เฉียนซีและพวกก
