้แตะต้องผู้หญิงบ้านั่นแม้แต่ปลายเล็บ!”
ถึงอย่างไรอาถิงก็เป็นถึงมหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์เทพนิรันดร์ ต่อให้ไม่สามารถใช้พลังแห่งเวลาได้ แต่พลังการต่อสู้ของเขายังคงแข็งแกร่ง เพียงแต่การควบคุมเวลานั้นสามารถทำให้จัดการกับศัตรูได้ง่ายกว่า
กระบี่ยาวสีขาวหิมะตกลงมา เชียนอ้าวเซี่ยตะโกนอย่างดุดันว่า “ออกไป!”
“เหอะ เหอะ! เจ้าเด็กผู้นี้คงจะเป็นทายาทของเจ้าเศษวิญญาณนั่นหล่ะสิ! เหมือนกับเจ้าเศษวิญญาณนั่นไม่มีผิด อ่อนหัดอย่างน่าสมเพช แค่บีบก็แหลกสลายเป็นผุยผง!” หนึ่งในกลุ่มคนชุดดำนั้นหัวเราะเยาะเย้ย
กระบี่วิญญาณน้ำแข็งตกลงบนร่างของพวกเขาแต่ไม่สามารถทำอะไรพวกเขาได้เลยแม้แต่น้อย!
ปัง! เชียนอ้าวเซี่ยกระเด็นลอยออกไป ครานี้เขาบาดเจ็บภายในเข้าแล้วจริง ๆ กระดูกทั้งหมดแตกจนมิอาจลุกขึ้นมาได้
คนชุดดำเดินเข้ามา มู่เฉียนซีผลักน่าหลานอวี้ออกไปและกล่าวว่า “ไปดูเจ้าสวะเซี่ยนั่น อย่าให้เขาตาย จากนั้นก็พาเขาออกไปจากที่นี่ เร็วเข้า!”
“ซีเอ๋อร์!” ใบหน้าน่าหลานอวี้ซีดเผือด
“น่าหลาน ข้าไม่อยากจะวางยาพิษควบคุมเจ้าตอนนี้นะ!”
ศัตรูที่อยู่ตรงหน้าน่ากลัวยิ่งกว่าที่นางได้จินตนาการเอาไว้มาก เดิมทีคิดว่ามีแค่ไม้โบราณนั้นต้นเดียว จิ่วเยี่ยสามารถรับมือได้ นางและพวกน่าจะไม่มีอันตรายใด
คิดไม่ถึงเลยว่าศัตรูจะพาผู้ช่วยที่แข็งแกร่งมาเป็นกลุ่มเช่นนี้ พลังการควบคุมเวลาของอาถิงใช้ไม่ได้ผล ไม่มีอะไรมาหยุดพวกมันได้เลย
สีหน้าของน่าหลานอวี้ซีด
