เผือด เขากล่าวว่า “ซีเอ๋อร์ ข้าเข้าใจแล้ว!”
คนชุดดำเหล่านั้นมองไปที่มู่เฉียนซีด้วยความได้เปรียบ “แม่นางน้อย เอาของสิ่งนั้นออกมาซะโดยดีเถอะ! มิเช่นนั้นแล้วเจ้าอาจจะตายได้นะ!”
มู่เฉียนซีกล่าว “หากเจ้าฆ่าข้า ก็อย่าหวังว่าเจ้านั่นจะได้เมล็ดพันธุ์แห่งชีวิตไป!”
“พวกข้าไม่ฆ่าเจ้า แต่พวกข้าจะใช้วิธีการทรมานเจ้า จนกว่าเจ้าจะยอมเอาเมล็ดพันธุ์แห่งชีวิตมา วิธีการสอบสวนของแดนปรโลกของพวกข้า สาวน้อยอย่างเจ้าคงไม่เจอลองเป็นแน่!”
มือคู่หนึ่งยื่นไปที่คอมู่เฉียนซี
คนเหล่านี้ได้ควบคุมการเคลื่อนไหวของนางแล้ว บรรยากาศโดยรอบเหมือนจะแข็งตัวลงก็มิปาน มู่เฉียนซีไม่อาจขยับได้แม้แต่ก้าวเดียว และไม่อาจหลบหลีกได้
แกร๊ก! แต่ในทันใดนั้นเอง มือที่เรียวยาวคู่หนึ่งได้สกัดกั้นมือคนผู้นั้นเอาไว้ และได้บีบข้อมือของคนผู้นั้นอย่างรุนแรง
สหายร่วมกลุ่มของเขาต่างก็เบิกตากว้างด้วยความตกใจมองไปที่ชายผู้ที่นั่งอยู่บนรถเข็นที่อยู่ข้าง ๆ มู่เฉียนซี ผมสีดำสามพันเส้นได้กลายเป็นสีม่วงเงิน และตกลงมา
ยาของมู่เฉียนซีก็มิอาจปกปิดสีของดวงตามู่อวู่ซวงได้อีกต่อไป ดวงตาสีม่วงเงินคู่นั้นเผยให้เห็นถึงความเย็นยะเยือก
ตอนนี้ดูเหมือนว่ามู่เฉียนซีมิอาจรับรู้ได้ถึงพลังของท่านอาว่าแข็งแกร่งเพียงใด ดวงตาของเขาตอนนี้ทำให้คนชุดดำเหล่านี้ถอยหนีโดยไม่รู้ตัว จนกระทั่งแทบจะคุกเข่าลง
“กากเดนอย่างพวกเจ้า คิดจะทำร้ายหลานสาวของข้ามู่อวู่ซวงงั้นรึ ?”
ดวงตาคู่
