มู่เฉียนซีกล่าว “เช่นนั้นเจ้าก็ปล่อยพวกเราออกไป”
“ได้ เอ่อ… เจ้าได้กุญแจเจดีย์เทพไปแล้ว จากนี้ไปเจดีย์เทพก็จะอยู่กับเจ้า เจ้าพาข้าไปด้วยได้หรือไม่ ?” เครื่องกลไกวิญญาณกล่าวถามขึ้น
“ข้านั้นไม่เคยได้ยินมาก่อนว่ามีใครที่สามารถพาหอฉงโหลวบนเมฆาไปด้วยได้ เจ้าไม่กลัวที่จะแตกสลายกลายเป็นซากหรอกรึ ?”
เครื่องกลไกวิญญาณกล่าว “ใช่แล้ว ไม่มีใครที่สามารถพาตัวข้าไปได้ แต่ว่าพวกเจ้านั้นไม่เหมือนกับผู้อื่น หากท่านผู้ยิ่งใหญ่ผู้นั้นยอมช่วยเหลือ ข้าก็…”
ก่อนที่หอฉงโหลวบนเมฆาจะกล่าวจบ พลันปรากฏแสงสีฟ้าแสงหนึ่งห่อหุ้มหอฉงโหลวบนเมฆาเอาไว้ การอาบน้ำให้หอฉงโหลวบนเมฆาด้วยการใช้พลังหุ้มมันไว้เช่นนี้ นั่นทำให้มันสบายตัวยิ่งนัก ขณะเดียวกัน อาถิงนั้นจะระเบิดออกมาแล้ว “โหย! เจ้านี่มันช่างมั่วซั่วจริง ๆ”
“ตัวข้ายังยากที่จะช่วยเหลือตัวเอง กลับจะให้ข้ามาช่วยเจ้านี่อีก ไม่! ข้าไม่อนุญาต”
แสงสีเขียวพุ่งทะยานขึ้นไปบนขอบฟ้า อาถิงกล่าวขึ้น “กระแสเวลาย้อนกลับ!”
ทว่ามู่เฉียนซีไม่ได้รู้สึกว่าเวลาย้อนกลับแต่อย่างใด และที่หน้าผากของนางก็ผุดเหงื่อซึมออกมา นางกล่าวว่า “ข้าว่าคนที่มั่วซั่วนั้นคือเจ้าต่างหากเล่า พลังความสามารถก็มีเพียงเท่านั้นยังจะไปโอหังกับคนอื่นอีก เจ้านี่มันช่างเลอะเทอะจริง” ท้ายที่สุดแล้วอาถิงก็ไม่สามารถหยุดยั้งเอาไว้ได้ ในตอนนี้ หอฉงโหลวบนเมฆาถูกพลังสีฟ้าซ่อมบำรุงเป็นที่เรียบร้อยแล้ว จากนั้นเครื่องกลไกวิญ
