ปล่า และทุกคนที่นี่จะต้องตาย”
สวะเซี่ย น่าหลานอวี้ และพวกคนอื่น ๆ ก็ยังอยู่ หากที่นี่แตกเป็นเสี่ยง ๆ…
“ส่งหลินเอ๋อร์ไป!” มู่เฉียนซีตัดสินใจอย่างเด็ดขาด
“เจ้า…”
“หญิงโง่เอ๊ย เจ้าคงเบื่อที่จะมีชีวิตแล้วจริง ๆ” อาถิงโกรธมากแล้วในเวลานี้
มู่เฉียนซี “อย่าเสียเวลา รีบลงมือเร็ว ๆ”
“ได้!”
หมอกสีขาวล้อมรอบหลินเอ๋อร์ไว้ หลินเอ๋อร์ตะโกนว่า “พี่มู่ ข้าไม่ไป! ข้าไม่ไป!”
มู่เฉียนซียิ้มเล็กน้อยพลางกล่าวว่า “จงเชื่อฟังเถอะ แม่ของเจ้ากําลังรอเจ้าอยู่ข้างนอกนั่นนะ”
— ตูม! —
ตําหนักวิญญาณอันประณีตนี้ ยามนี้ได้กลายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยไปเสียแล้ว อาถิงก้าวเท้าเหยียบเศษชิ้นส่วนนั้นพลางกล่าวว่า “มู่เฉียนซี หากไม่อยากตายก็จงเดินตามรอยเท้าข้าไป”
ตาเฒ่าประหลาดบ้าคลั่งผู้นั้นระเบิดตัวเองตายไปแล้ว ตอนนี้ปัญหาที่พวกเขาเผชิญอยู่คือมิติที่แตกเป็นเสี่ยง ๆ ตรงหน้านี้ ถ้าหากตกลงไปในความว่างเปล่าที่แตกสลาย เช่นนั้นคงได้จบสิ้นกันแล้วจริง ๆ
มู่เฉียนซีรวบรวมพลังทั้งหมดเดินตามอาถิงไป
— ตูม! —
ในขณะนั้นเอง ลมพายุก็ได้กวาดผ่านเข้ามา ร่างกายของมู่เฉียนซีไม่สามารถต้านทานพลังนี้ได้เลย
— ปัง! —
มู่เฉียนซีตกอยู่ในความว่างเปล่าที่วุ่นวาย เงาร่างสีเขียวอ่อนพุ่งออกมา แต่ไม่ว่าอย่างไร เขาก็ไม่สามารถจับนางไว้ได้ทัน สีหน้าของเขาเผือดซีดทันทีขณะตะโกนเสียงดัง “เจ้าอยู่ไหนน่ะหญิงโง่ ?!”
เขานั้นไม่สามารถคว้ามู่เฉียนซีไว้ได้ จึงได้แต่ตะ
