ินทางตามหาต่อไป!
ยิ่งป่าดงพงไพรนี้กว้างมากเท่าไหร่ ตาเฒ่าบ้านั่นก็ไม่มีทางพาหลินเอ๋อร์ขึ้นไปชั้นบนได้เร็วแน่นอน เช่นนั้นก็หมายความว่าหลินเอ๋อร์ก็ยังคงปลอดภัยอยู่
“ไปต่อเถอะ!”
การค้นหาทางพลังจิตของมู่เฉียนซีเป็นไปอย่างราบรื่นมากขึ้นเรื่อย ๆ และหลังจากที่ได้ค้นหาเป็นเวลาหลายวัน ในที่สุดมู่เฉียนซีก็สัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของหลินเอ๋อร์
“ทางนั้น!” ร่างในชุดม่วงพรวดไปในทิศทางที่นางแน่ใจอย่างรวดเร็วดุจดั่งสายฟ้า
ถึงแม้ว่าตาเฒ่าบ้าผู้นี้จะเป็นเจ้าสำนักคนเก่าของสำนักอวิ๋นเยียน ทว่าสำนักอวิ๋นเยียนก็ถูกมู่เฉียนซีล้างทำล้างจนพังพินาศไปแล้ว ตอนนี้เขาไร้คนซึ่งคอยช่วยเหลือและกระทำการเพียงคนเดียว
ร่างชุดม่วงลอยลงมาจากกลางอากาศ จากนั้นชิวหลิงก็ปรากฏตัวขึ้นด้วย!
เฒ่าประหลาดกล่าวว่า “เด็กเกะกะขวางทางอย่างเจ้าอีกแล้วรึ!”
มู่เฉียนซีกล่าว “ข้าไม่เพียงแต่จะเกะกะขวางทางเจ้าเพียงอย่างเดียวนะ ข้ายังเป็นคนทำลายล้างสำนักอวิ๋นเยียนของเจ้าอีกด้วย”
“สำนักอวิ๋นเยียนจะถูกทำลายล้างหรือไม่นั่น มันก็ไม่เกี่ยวอะไรกับข้า ก็แค่สำนักนิกายระดับหนึ่ง หากวันนี้ข้าทำสำเร็จ อย่าว่าแต่สำนักนิกายระดับหนึ่งเลย ต่อให้เป็นสำนักนิกายระดับสามข้าก็สามารถสร้างมันขึ้นมาได้!” ตาเฒ่าบ้ายิ้มพลางกล่าว
มู่เฉียนซีกล่าว “เจ้าไม่มีทางทำมันสำเร็จ”
“ลำพังแค่เจ้า คิดว่าจะขวางข้าได้รึ ?” ตาเฒ่าบ้าไม่อยากจะพัวพันอยู่กับมู่เฉียนซี ดังนั้นจึงคิดจะหนี!
“
