องพวกเรา สมควรตาย!”
“เจ้าโง่เอ๊ย อย่าออกมานะ!”
“รนหาที่ตายแท้ ๆ! คิดว่าชายผู้นั้นไม่อยู่แล้วจะรังแกนายท่านของข้าได้ง่าย ๆ รึ ?”
“หึ ๆ! พวกเจ้าตายแน่ นายท่านจิ่วเยี่ยไม่อยู่แล้วคิดจะรังแกนายท่านของข้า ข้าจะจัดการพวกเจ้าแทนนายท่านจิ่วเยี่ยเอง”
“อ๊ากกกก!”
สัตว์ศักดิ์สิทธิ์ทั้งสองตัวดุร้ายอย่างมาก ทั้งสองตัวลงมืออย่างโหดเหี้ยมจนพวกเขาร้องโหยหวนซ้ำแล้วซ้ำเล่า
“อ๊าก! ยอมแล้ว ไว้ชีวิตข้าด้วย”
“สาวน้อยมู่ พวกข้าผิดไปแล้ว พวกข้าสำนึกผิดแล้วจริง ๆ”
มู่เฉียนซีกล่าวอย่างระอาใจ “เอาล่ะเสี่ยวหงอู๋ตี้ พวกเจ้าพอก่อนก็ได้ อย่าเพิ่งฆ่าพวกเขาเลย” จากนั้นนางก็เดินไปหาพวกเขาและกล่าวว่า “พวกเจ้ารู้หรือไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับพวกเจ้า ?”
“พวกเราถูกวางยาพิษ!”
พวกเขาก็ไม่ได้โง่งมถึงขนาดนั้น ยังรู้ว่าเหตุใดพวกเขาจึงไม่สามารถใช้พลังได้
“ถูกวางยาพิษ พวกเราเป็นคนของหุบเขาหมอเทวดา ฝึกฝนร่างกายให้สามารถต้านทานพิษได้หลายร้อยชนิดมาตั้งนาน แล้วถูกวางยาพิษได้อย่างไรกัน ?”
“เจ้าคิดว่าพิษหลายร้อยชนิดที่หุบเขาหมอเทวดาขยะนั่นของพวกเจ้า จะรวมถึงพิษของข้าด้วยรึ ?” มู่เฉียนซีแค่นเสียงกล่าวเย้ยหยันอย่างมั่นใจ แน่นอนว่าพิษของนางย่อมไม่ใช่พิษที่เคยมีในโลกนี้
“เข็มนั่น เข็มนั่นมันมีพิษ!”
“อ๊าก! เจ้าหลอกเราตั้งแต่ต้นจนจบ”
ดวงตาของพวกเขาแดงก่ำ ตอนนี้ทุกอย่างล้วนชัดเจนขึ้นแล้ว พวกเขาแทบอยากจะเอาหัวชนกำแพงให้ตาย ๆ ไปซะ เห็น ๆ อยู
