่ว่าชายผู้นั้นไม่อยู่ และพวกเขาก็ไม่ควรกลัวสตรีผู้นี้ พวกเขาคิดว่าฝ่ายของตนควบคุมสตรีผู้นี้ไว้ได้ตั้งแต่ต้น แล้วมาถูกนางลอบทําร้ายได้อย่างไรกัน
ทุกอย่างยากที่จะรู้ เวลานี้พวกเขารู้สึกเสียใจที่ถูกหลอกจนไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน
“ถึงอย่างไรตอนนี้พวกข้าก็ตกไปอยู่ในกำมือของเจ้าแล้ว หากจะฆ่าจะแกงกันก็ตามแต่ใจเจ้า” พวกเขาหนีไม่พ้น ได้แต่กล่าวออกไปเช่นนี้
มู่เฉียนซีกล่าวขึ้นว่า “วางใจเถอะ! ข้าไม่มีทางเก็บพวกเจ้าไว้ให้รกโลกหรอก แต่ก่อนที่จะฆ่าพวกเจ้า ข้าอยากจะถามบางคำถามกับเจ้าที่เป็นศิษย์พี่ก่อน”
“หึ! ไม่ว่าเจ้าจะถามอะไร ข้าก็จะไม่พูด ถึงอย่างไรพวกข้าก็ต้องตายประเดี๋ยวนี้แล้ว ไม่ว่าอย่างไรก็จะไม่ยอมทําตามที่เจ้าต้องการเด็ดขาด”
“หึ ๆ ข้ารู้ดีว่าพวกเจ้าไม่กลัวความตาย มีชีวิตรอดก็ไม่สู้ตายสินะ” มู่เฉียนซีหยิบเข็มยาออกมาหนึ่งเข็ม ไม่รอช้าทิ่มเข้าไปที่ไหล่ของคนที่เป็นศิษย์พี่ของพวกเขาทันที
“อ๊ากกกก!”
ครั้งนี้ มู่เฉียนซีลงมืออย่างหนักจนฟันของเขาสั่นกระทบกันด้วยเพราะความเจ็บปวด
“นี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้น ต่อไปจะเจ็บปวดมากขึ้นอีก”
ตามที่คาดไว้ พิษระเบิดออกมาอย่างรุนแรง แม้จะขดตัวแต่ก็ไม่ช่วยบรรเทาความเจ็บปวดใด ๆ เลย ผิวหนังค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นสีแดงเลือด เส้นเลือดทุกเส้นชัดเจนขึ้นอย่างยากที่จะหาคำใดมาอธิบายได้ คนอื่น ๆ มองศิษย์พี่ของตัวเองเป็นเช่นนี้ ก็ตกใจกลัวจนทำอะไรไม่ถูก
นี่มันพิษอะไรกัน ?
แม้ว
