ช่างเป็นถนนที่แคบเสียจริง ไม่คิดเลยว่าจะมาเจอกับพวกเขาที่นี่
“นายท่าน หยกวิญญาณนั่นพวกเราไม่ต้องการมันอีกต่อไปแล้ว ท่านปล่อยพวกเราไปเถอะนะ”
“ใช่แล้ว! โปรดไว้ชีวิตข้าด้วยเถอะ”
เสียงของคนผู้หนึ่งกล่าวขึ้นอย่างเย็นชา “คิดจะมีชีวิตรอดออกไปรึ ? หึ! เป็นไปไม่ได้”
ในตอนนี้เอง เสียงที่เกียจคร้านเสียงหนึ่งลอยมา “หืม ? พวกเจ้ามิใช่ผู้ที่พ่ายแพ้ให้แก่ข้าหรอกรึ ? ช่างบังเอิญเสียจริง! นึกไม่ถึงเลยว่าจะได้พบพวกเจ้าที่นี่ แล้วเจ้าผู้เฒ่าเหล่านั้นเล่า คงไม่เสร็จไปแล้วกระมัง!” สถานที่แห่งนี้เป็นที่ที่ล้วนแต่มีบุคคลระดับมหาจักรพรรดิผ่านมาผ่านไป พวกเขานั้นไม่ได้พบเงาร่างของผู้นำที่สามของฝ่ายสู้รบเลย
ด้วยการที่พลังวิญญาณของนางปกคลุมไปทั่วพื้นที่แห่งนั้น หากมีผู้อื่นที่อยู่รอบด้าน เป็นไปไม่ได้ที่นางจะสัมผัสไม่ได้
การที่ได้ฝึกพลังวิญญาณอันแข็งแกร่งในดาวสัตว์วิญญาณนั้น สามารถนำมาใช้ประโยชน์ได้แล้วในตอนนี้
ดวงตาของคนจากหุบเขาหมอเทวดาหรี่ลงอย่างฉับพลัน เงาสตรีชุดม่วงที่สะท้อนอยู่ในตาของพวกเขาเป็นปีศาจในฝันร้ายของพวกเขาจริง ๆ
มู่เฉียนซีมีดพันเล่มนั้นกลับกล้าที่จะมาปรากฏตัวต่อหน้าพวกเขา คงมิเป็นเพราะว่ามีชายผู้นั้นอยู่ด้วยกระมัง
สายตาของพวกเขาเริ่มฉายแววสับสนออกมา และรวบรวมสมาธิกวาดตามองหาไปรอบด้าน คิดที่จะสัมผัสความรู้สึกดูว่าจิ่วเยี่ยผู้น่ากลัวอยู่ใกล้ตัวมู่เฉียนซีหรือไม่
แน่นอนว่าในตอนนี้พวกเขานั้นไม่ใช่
