มนุษย์แล้ว เมื่อนึกถึงตรงนี้ พวกนั้นก็นึกขึ้นได้ว่าหากเขาจะหลบซ่อนขึ้นมาก็ไม่สามารถที่จะมองออกได้
ถึงแม้ว่าจะอดไม่ได้ที่จะจับมู่เฉียนซีมัดและสับเป็นหมื่นชิ้น แต่ทั้งมือและเท้าของพวกเขาแต่ละคนกลับไม่กล้าขยับเลยแม้แต่น้อย
เจ้าพวกนี้ก็ขี้ขลาดไปหน่อยกระมัง!
ถ้าหากว่าพวกเขานั้นรู้ถึงสิ่งที่มู่เฉียนซีคิดจะกระทำอยู่ในใจ จะต้องกระอักเลือดออกมาอย่างแน่นอน มิใช่ว่าพวกเขาขี้ขลาด แต่พวกเขาถูกบุรุษผู้ที่เหมือนดั่งเทพมารซิวหลัวทำให้กลัวจนหัวหดไปแล้วต่างหาก มู่เฉียนซีเดินเข้าไปหาหินวิญญาณก้อนใหญ่ก้อนนั้นที่อยู่ตรงหน้า พลังวิญญาณของหินวิญญาณก้อนนี้แข็งแกร่งเป็นอย่างมาก ไม่เสียทีที่เป็นสิ่งล้ำค่าของหอฉงโหลวบนเมฆา
“พวกเจ้าต้องการหินวิญญาณนี้หรือไม่ ?” มู่เฉียนซีถามขึ้น
ดูเหมือนว่าคนเหล่านี้จะเป็นคนของสำนักนิกายครึ่งระดับแห่งทวีปเซี่ยโจว สามารถเข้ามาได้ถึงชั้นที่สองได้ ถือว่ามีความสามารถและโชคดวงที่ไม่เลวเลย
พวกเขากล่าวตอบ “ไม่ต้องแล้ว มันเป็นของท่านแล้วผู้นำตระกูลมู่” พวกเขานั้นวิ่งหนีออกไปอย่างรวดเร็ว หากไม่หนีไปเสียตั้งแต่ตอนนี้ จะรอให้พวกหุบเขาหมอเทวดาจอมเสแสร้งมาฆ่าปิดปากหรือไร ?
สำหรับคนของหุบเขาหมอเทวดานั้น มู่เฉียนซีก็ไม่มีความจำเป็นที่จะถามพวกเขาแล้ว รีบเก็บเอาหยกวิญญาณนั้นไปก่อนค่อยว่ากัน
กล้วยที่เข้าปากแล้วกลับหลุดลอยออกไปเช่นนี้ ผู้ที่แย่งชิงมันไปยังเป็นศัตรูคู่แค้นของตนอีกด้วย นี่มันช่า
