งทำให้อดไม่ไหวเสียจริง!
คนเหล่านี้ของหุบเขาหมอเทวดากำลังจะระเบิดอารมณ์ออกมา “เจ้า… เจ้าอย่าได้ใจให้มันมากไปนัก นี่เป็นสิ่งที่พวกเราพบเจอก่อน เช่นนั้นมันก็ถือว่าเป็นของพวกเรา”
มู่เฉียนซีแค่นเสียงกล่าวขึ้น “ข้าไม่สน ข้าจะทำตัวให้มากเกินไป จะแย่งของของพวกเจ้ามา พวกเจ้าจะทำไม ?”
“ก็มาเซ่! หากพวกเจ้าโกรธละก็ ลงมือกับข้าเลยสิ! ตอนนี้ข้าเป็นเพียงราชาแห่งภูตระดับเจ็ดเท่านั้น จะอย่างไรข้าก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของพวกเจ้ามิใช่หรือ ?” มู่เฉียนซีกล่าวยั่วยุ
“เจ้า… เจ้าตั้งใจยั่วยุให้พวกเราลงมือ พวกเรานั้นไม่ติดกับเจ้าอย่างแน่นอน”
“ใช่! ไม่มีทางติดกับแน่”
หากว่าพวกเขาลงมือ ชายผู้ที่เป็นดั่งเทพมารซิวหลัวผู้นั้นก็จะปรากฏตัวขึ้นและจัดการพวกเขา ถึงตอนนั้นแม้สถานที่ที่จะให้ร้องไห้ออกมาก็ยังไม่มี
มู่เฉียนซีกล่าวขึ้น “ยังกล้ามาพูดอีกว่าพวกเจ้าเป็นลูกศิษย์แห่งหุบเขาหมอเทวดาที่เป็นสำนักนิกายระดับสอง ความใจกล้านั้นมีน้อยนิดดั่งใจหนู หากพูดออกไปก็น่าละอาย พวกเจ้ายอมฆ่าตัวตาย ณ ที่แห่งนี้เสียเถอะ จะได้ไม่ต้องให้หุบเขาหมอเทวดาของพวกเจ้าขายหน้า”
มู่เฉียนซีก้าวเท้ามาที่ด้านหน้าของพวกเขาอย่างช้า ๆ ถึงแม้ว่าพวกเขาเพียงไม่กี่คนเพียงแค่ขยับนิ้วก็สามารถที่จะปลิดชีพนางได้ แต่ทว่าบนหน้าของนางนั้น ไม่ได้ปรากฏร่องรอยของความหวั่นกลัวเลยแม้แต่น้อย
“เจ้า… เจ้ากล้าดูถูกข้า ข้าจะทำให้เราตายไปด้วยกัน!”
คนของหุบเขาหมอเทวดานั้นหยิ
