า ก็สามารถให้ท่านผู้ยิ่งใหญ่ผู้นั้นจัดการก็ได้ เหตุใดจึงต้องมาทรมานพวกเราเช่นนี้ด้วย ? คิดจริงหรือว่าข้าไม่กล้าลงมือ ? ถึงแม้ว่าท้ายที่สุดแล้วข้าจะต้องตายไปกับเจ้าก็ตามที”
มู่เฉียนซีกล่าวโต้ด้วยเสียงอันดัง “มีจิ่วเยี่ยของข้าอยู่ เกรงว่าโอกาสที่เจ้าจะได้ตายไปพร้อมกับข้านั้นคงจะไม่มีหรอก เหอะ! พวกเจ้าเป็นลูกผู้ชายเสียเปล่า นี่ก็เพียงแค่ฝังเข็มหรือฉีดยาเท่านั้น ไม่ได้เป็นเรื่องใหญ่โตอะไรสักหน่อย”
มู่เฉียนซีฝังเข็มลงไปบนร่างของพวกเขาหลายเข็ม พวกเขานั้นได้แต่ลืมตามองมู่เฉียนซีดึงเอาเข็มยาอันล้ำค่าของนางกลับไป หลังจากที่เก็บเข็มยาไปหมดแล้ว ก็ได้หันหลังจากไป
เมื่อเดินมาได้สักระยะหนึ่ง มู่เฉียนซีก็หันหลังกลับมามอง มุมปากของนางพลันปรากฏรอยยิ้มชั่วร้ายออกมา “โอ้! ข้าลืมบอกพวกเจ้าไป มิติของหอฉงโหลวบนเมฆานั้นมีความซับซ้อนอยู่บ้าง ข้าแยกกับจิ่วเยี่ยตั้งนานแล้ว ตอนนี้มีเพียงข้าตัวคนเดียวเท่านั้น ที่จริงแล้วพวกเจ้าสามารถเอาชนะข้าได้โดยง่าย”
ศิษย์ของหุบเขาหมอเทวดาเหล่านั้นมองดูที่ตัวนางแล้วหันมามองพวกพ้องของตน นั่นคงเป็นการหลอกลวงกันกระมัง!
ต้องเป็นเช่นนั้นแน่! สตรีผู้นี้เหมือนกำลังหลอกล่อให้ลงมือ จากนั้นก็หาข้ออ้างให้บุรุษน่ากลัวผู้นั้นฆ่าสังหารพวกเขาเสีย
“มู่เฉียนซี หากเจ้าจะไปก็รีบไปซะ พวกข้าไม่เชื่อเจ้าหรอก”
“มู่เฉียนซี เจ้าเลิกหวังเสียเถอะ!” “ไปได้แล้วไป๊!…”
ในตอนนี้เองที่มู่เฉียนซีสามารถเข้