สิ่งที่เจ้าเลือก ก็คือสิ่งที่ข้าเลือก!
ถึงแม้ว่าน้ำเสียงจะฟังดูกระด้างไปสักหน่อย แต่กลับทำให้หัวใจของมู่เฉียนซีรู้สึกอบอุ่น
ได้รับความไว้วางใจอย่างทุ่มเทสุดหัวใจ อีกทั้งคนผู้นั้นยังเป็นผู้ที่แข็งแกร่งอย่างไร้ที่เปรียบเช่นนี้ ก้นบึ้งในหัวใจของนางจึงรู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อย!
เมื่อพวกเขาเดินขึ้นไปบนบันไดสีแดงก็ได้เห็นกระจกนับไม่ถ้วนอยู่บริเวณรอบ ๆ
“มาผิดทางแล้ว นี่ไม่ใช่ชั้นกลาง” มู่เฉียนซีกวาดสายตามองไปรอบ ๆ พลางกล่าว
“ซี มาถูกแล้ว!” จิ่วเยี่ยยืนยันกับมู่เฉียนซี
มาถูกแล้ว เช่นนั้นที่นี่ก็เป็นสิ่งกีดขวางที่กลไกวิญญาณได้สร้างขึ้นมานะสิ
มุมปากของกลไกวิญญาณยกขึ้นเล็กน้อย “เพียงแค่ครั้งเดียวพวกเจ้าก็หาบันไดทางขึ้นเจอ มันง่ายเกินไป ข้าก็เลยเพิ่มความยากให้พวกเจ้าสักหน่อยสิถึงจะถูก!”
กระจกนับไม่ถ้วนตอนนี้ได้ประกอบขึ้นกลายเป็นเขาวงกตก็มิปาน
เดิมทีตอนแรกนั้นนางมองเห็นแค่ตัวเองในกระจก ทว่า ตอนนี้นางกลับเห็นตัวเองในชาติปางก่อน……
ใบหน้าดูเปราะบางราวกับตุ๊กตาเคลือบกระเบื้อง ทำให้มู่เฉียนซีมองด้วยอารมณ์ที่ชื่นชอบ นานมากแล้วที่ไม่ได้เห็นตัวเองเช่นนี้ นับว่าเป็นประสบการณ์ที่ดีอย่างหนึ่ง!
จิ่วเยี่ยคงจะไม่เห็นหรอกกระมัง!
มู่เฉียนซีหันหลังกลับมา ตอนนี้เห็นจิ่วเยี่ยจ้องไปที่กระจกอีกบาน เมื่อนางมองไปที่กระจกบานนั้นก็ได้เห็นกับแผ่นหลังที่เล็กและบอบบางร่างหนึ่ง!
ผมยาวสีฟ้าอ่อนดุจดั่งสาหร่ายทะเล ยาวจรดลงมาถึงข
