หลังจากที่มู่เฉียนซีสลบไป พลังเย็นยะเยือกพลังหนึ่งแผ่เข้ามาทางคิ้วของนาง และเข้าไปบำรุงรักษาวิญญาณที่ได้รับบาดเจ็บของนาง
ผลสุดท้าย…
พลังที่ไร้รูปแบบพลังหนึ่งก็ดูดเอาพลังวิญญาณของจิ่วเยี่ยไปอย่างบ้าคลั่ง ทำให้จิ่วเยี่ยผู้เย็นยะเยือกและไม่เคยแสดงอารมณ์ต่อสิ่งใด ในตอนนี้กลับมีอาการของความตกใจปรากฏออกมา เขารู้สึกได้ว่านางในอ้อมกอดของตนเองกำลังดูดเอาพลังวิญญาณของเขาไปอย่างต่อเนื่อง จากนั้นพลังวิญญาณของทั้งสองก็ได้ผสมรวมเข้าด้วยกัน ทว่าเขาไม่มีท่าทีที่จะต่อต้านแม้แต่น้อย
ในฐานะของผู้แข็งแกร่งผู้หนึ่ง การที่ตนเองถูกบังคับดูดเอาพลังวิญญาณไปเช่นนี้ จะต้องทำให้ผู้ที่สูญเสียพลังวิญญาณระเบิดความเกรี้ยวโกรธออกมาอย่างแน่นอน ยิ่งพลังความสามารถแข็งแกร่งมากเท่าใด พลังวิญญาณก็ยิ่งมีความสำคัญเท่านั้น เวลานี้ จิ่วเยี่ยทำได้เพียงป้อนพลังวิญญาณให้แก่มู่เฉียนซีที่ไม่รู้จักพออย่างช่วยไม่ได้ เขาคิดเพียงว่าสูญสิ้นพลังวิญญาณไปน้อยนิดคงไม่เป็นปัญหาอะไร หากว่านางนั้นชอบก็จงดูดเอาไป
ไม่นานนักมู่เฉียนซีก็ตื่นขึ้นมาด้วยเพราะได้กลืนกินเอาสิ่งที่สามารถบำรุงรักษาชุดใหญ่เข้าไป
นางไม่รู้สึกมึนศีรษะเลย ตรงกันข้ามกลับรู้สึกกระปรี้กระเป่าขึ้นมาเป็นเท่าตัว มิได้ใช้ยาช่วยก็สามารถฟื้นฟูได้ดีเช่นนี้ นี่มันล้วนแต่อยู่เหนือความคาดหมายของนางทั้งนั้น
“เอาล่ะ ข้าจะไปล่าต่อ!” มู่เฉียนซีกล่าวอย่างกระตือรือร้น
ในพื้นที่แห่งหนึ่ง พล
