ป็นมหาจักรพรรดิแล้วก็จะชี้หน้าสั่งข้าได้นะ! ข้าต่างหากเล่า ที่จะได้เป็นผู้แข็งแกร่งสูงสุดในอนาคตกาล!”
เชียนอ้าวเซี่ยหัวเราะก่อนจะกล่าวขึ้นว่า “อนาคตกาล! เจ้าคิดว่าตาเฒ่าอย่างเจ้ายังจะมีอนาคตอีกเหรอ? ” กระบี่วิญญาณน้ำแข็งถูกชักออกจากฝัก
แตะต้องเจ้าหนุ่มผู้อันตรายนั่นไม่ได้ หรือว่าคนอย่างเขาจะจัดการกับตาเฒ่าบ้านี่ไม่ได้ ?
ตูม!
ครั้นแล้วการต่อสู้ครั้งใหญ่ก็เกิดขึ้นบนท้องนภาในขณะนี้ กลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวก็ได้แผ่ซ่านออกมาอีกครั้ง
ความวัวไม่ทันหายความควายเข้ามาแทรกจริง ๆ !
และสิ่งที่ทำให้เชียนอ้าวเซี่ยแทบจะกระอักเลือดยิ่งกว่านั้นก็คือ ในขณะที่เขากำลังต่อสู้กับตาเฒ่าบ้านี้อย่างสุดชีวิตอยู่นั้น จิ่วเยี่ยกลับโอบมู่เฉียนซีดูการต่อสู้ครั้งนี้ในท่วงท่าที่สบายอกสบายใจ!
อันที่จริงแล้วเชียนอ้าวเซี่ยเข้าใจจิ่วเยี่ยผิด จิ่วเยี่ยไม่ได้สนใจและไม่ได้มองเขาเลยแม้แต่น้อย เพราะนอกจากมู่เฉียนซีแล้ว ก็ไม่มีใครที่จะอยู่ในสายตาเขา เขาเพียงแค่โอบกอดมู่เฉียนซีเพื่อรอให้ประตูหอฉงโหลวบนเมฆาเปิดออกอย่างสมบูรณ์ก็เท่านั้น
เพราะว่าในตอนที่หอฉงโหลวบนเมฆาเปิดนั้น มีพายุที่โหมกระหน่ำอันน่าสะพรึงกลัวในบริเวณรอบ ๆ ไม่สามารถเข้าใกล้ได้ ต้องรอให้ประตูเปิดออกอย่างสมบูรณ์ก่อน พายุที่โหมกระหน่ำนั้นถึงจะหยุดลง!
ความเร็วของหอฉงโหลวบนเมฆานั้นเชื่องช้ามาก จิ่วเยี่ยจึงต้องโอบกอดมู่เฉียนซีหญิงผู้เป็นที่เพื่อฆ่าเวลาไป
การต่อสู้ขอ
