หนก็เต็มไปด้วยหน้าผาชันกว้างสิบกว่าเมตรปรากฏขึ้น
ตรงนี้ยังเป็นขนาดนี้ ไม่รู้ว่าบนยอดเขาจะเป็นเช่นไร และคนของหุบเขาหมอเทวดาเหล่านั้น ไม่รู้ว่าหนีไปหรือว่าตกเหวตายไปแล้ว
ตอนนี้มู่เฉียนซีไม่ได้สนใจพวกเขาแล้ว แต่สิ่งที่นางสนใจและเป็นห่วงมากนั่นก็คือท่านอาและพวก……
“จิ่วเยี่ย ข้าจะไปบนยอดเขา!”
ภูเขาแห่งนี้ถูกทำลายไปจนหมดสิ้น ท่านอาเดินเหินไม่สะดวก ไม่รู้ว่าตอนนี้จะเป็นอย่างไรบ้าง!
“ได้!”
มีจิ่วเยี่ยเป็นพาหนะให้เช่นนี้ ถึงแม้ว่าจะเป็นหน้าผาสูงชัน แต่เขาก็สามารถเดินเหินได้อย่างสบายมาก ไม่นานนัก เขาก็พานางขึ้นมาถึงบนยอดเขา
สิ่งก่อสร้างที่วิจิตรงดงามตาของสำนักอวิ๋นเยียนได้พังทลายลงสิ้น ไม่เหลืออะไรเลย! ส่วนคนของสำนักครึ่งระดับที่มามุงดูก่อนหน้านี้ ก็ได้รับความเสียหายไม่น้อย มู่เฉียนซีใช้ความเร็วอย่างรวดเร็วที่สุดตามหามู่อวู่ซวงและพวก!
บนร่างของพวกเขามีรอยเปื้อนเลือดเป็นจุด ๆ ดุจดั่งดอกเหมยฮวา แต่ก็เป็นเพียงแค่รอยบาดเจ็บเล็กน้อย ส่วนคนของหุบเขาหมอเทวดาเหล่านั้นก็ไม่เห็นแม้แต่คนเดียว
หลบหนีไปแล้ว หรือว่าโชคร้ายตายไปแล้ว?
มู่อวู่ซวงและพวกเห็นชายชุดคลุมดำนำตัวหญิงสาวชุดม่วงมากรู้สึกโล่งอกเป็นอย่างมาก ไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว!
เมื่อเห็นมู่เฉียนซีปลอดภัยกลับมาเช่นนี้ก็รู้สึกดีใจมาก แต่เมื่อเห็นจิ่วเยี่ยกอดมู่เฉียนซีแน่นเช่นนี้ พวกเขาก็แทบอยากจะฆ่าเขา!
“ค่อก ค่อก ค่อก!” ในตอนนี้เอง จู่ ๆ มู่อวู่ซวงก็ไอค
