น่าหลานอวี้ตะลึงไปเล็กน้อย ในเมื่อนางกล่าวมาเช่นนี้ เช่นนั้นก็แสดงว่านางได้ถือเอาเขาเป็นสหายคนสำคัญของนางแล้วอย่างแน่แท้ในเมื่อเป็นสหาย แล้วยิ่งมีคำขยายเช่นนั้น นี่ก็ทำให้เขามีความสุขเสียจนหาทิศเหนือไม่เจอแล้วแต่ว่าก็มิอาจปล่อยความสุขวิ่งชนเสียจนสูญเสียความมีเหตุมีผลไป “แต่ข้านั้นอยากให้เจ้ามีอะไรไว้ปกป้องตนเองมากกว่านี้ เช่นนั้นแล้ว ข้าจึงมิอาจรับไว้ได้”“น่าหลานอวี้ ข้าโกรธจริง ๆ แล้วนะ ข้าให้ยาเจ้าไป เจ้ากลับไม่รับไว้” มู่เฉียนซีถลึงตามองบุคคลเบื้องหน้าด้วยความโกรธเคืองโดยทั่วไปแล้ว สำหรับผู้ที่เป็นสหายกัน มู่เฉียนซีจะมีอารมณ์ที่ดีด้วยเสมอมาแต่สำหรับสุนัขจิ้งจอกที่ไม่อาจหลอกได้อย่างน่าหลานอวี้ในเวลานี้ มู่เฉียนซีนั้นโกรธเข้าจริง ๆ เสียแล้ว“ซีเอ๋อร์!”น่าหลานอวี้เห็นว่าน้อยครั้งนักที่มู่เฉียนซีจะโกรธ ตอนนี้เขาพบว่านางที่กำลังโกรธอยู่นั้น ยากที่จะรับมือยิ่งกว่าพวกที่หลอกผู้อื่นอย่างใจดำเสียอีก เขาคงมิอาจทำอะไรได้แล้วเขานั้นรู้ดีว่าหากตนปฏิเสธต่อไปอีก รับประกันได้เลยว่ามู่เฉียนซีจะต้องหันหน้าหนีแล้วเดินจากไปอย่างแน่นอน น่าหลานอวี้ที่อ่านคนได้อย่างทะลุโปร่งเสมอมา อ่านได้เข้าใจอย่างชัดเจนน่าหลานอวี้กล่าว “หนึ่งเม็ด ข้ามีเพียงหนึ่งเม็ดก็พอแล้ว ข้าเป็นนายน้อยแห่งหอการค้าอันดับหนึ่ง ที่รอบกายมีคนคอยคุ้มกัน ไม่มีเหตุไม่คาดคิดอันใดหรอก”“สามเม็ดก็คือสามเม็ด!” ท่าทีของมู่เฉียนซีแข็งกระด้างเ