อม พลังวิญญาณของนางไหลเวียนอย่างบ้าคลั่ง ทันใดนั้นนางก็รู้สึกว่าแส้ที่อยู่ในมือร้อนเหมือนดั่งไฟเผาไหม้ก็มิปาน และความร้อนนั้นมันแผ่เข้าไปทั้งตัวแส้ กระบี่มังกรเพลิงสำแดงเดชออกมาแล้ว ถึงแม้ว่าความเปลี่ยนแปลงของมันจะน้อยนิดนัก ทว่ามู่เฉียนซีก็สามารถรับรู้ถึงความเปลี่ยนแปลงนั้นได้ ทันทีที่นางขยับข้อมือพลิกกระบี่มังกรเพลิง แส้ที่พันธนาการกระบี่เอาไว้พลันมีเสียงหนึ่งดังออกมา
— เปรี๊ยะ! —
— ปัง! —
มู่เฉียนซีลงมืออีกครั้ง แส้ทั้งเส้นของอวิ๋นเฟิ้งขาดกระจุยเป็นเส้นน้อยใหญ่มากมาย
ทุกคนที่ได้เห็นฉากนี้เข้าล้วนแต่อ้าปากค้าง ในฐานะที่เป็นถึงอัจฉริยะแห่งสำนักอวิ๋นเยียน ถึงแม้ว่าอาวุธของอวิ๋นเฟิ้งจะไม่นับว่าเป็นอาวุธระดับปฐพี แต่ก็ถือว่าเป็นอาวุธวิญญาณชั้นสูง แต่กลับนึกไม่ถึงเลยว่าจะมาถูกกระบี่สนิมเขรอะเล่มหนึ่งตัดขาดเป็นท่อน ๆ ราวกับหั่นก้อนเต้าหู้นุ่ม ๆ ถือเอาช่วงเวลาที่เจ้าเจ็บป่วยคร่าชีวิตเจ้า! นี่คือสิ่งที่มู่เฉียนซีกำลังจะทำ ในตอนที่อวิ๋นเฟิ้งยังไม่ทันได้ตอบสนอง มู่เฉียนซีโจมตีต่อไม่หยุดยั้งอย่างไร้ความปราณี
“มังกรวารีพิฆาต!”
หลังจากความรู้สึกแสบร้อนจางหายไป อวิ๋นเฟิ้งก็รู้สึกได้ถึงความหนาวที่เย็นยะเยือกม้วนตัวเข้ามา นางรู้สึกว่าขาของตนแข็งทื่อเมื่อเห็นว่ามังกรวารีพุ่งเข้ามา และแน่นอน นางไม่สามารถหลบได้
— ปัง! —
ร่างของอวิ๋นเฟิ้งถูกชนกระแทกลอยลิ่วขึ้นไปบนอากาศก่อนจะตกลงมาราวกับดอกโบตั๋น
