นโยน
คนที่สองเป็นชายชุดขาวราวหิมะ หน้าตามีเสน่ห์น่าหลงใหลดุจดั่งปีศาจหิมะ
คนที่สามเป็นหญิงสาวดูหรูหราและสง่าในชุดสีม่วง
และคนที่พิเศษที่สุดก็คือชายผู้นั่งบนรถเข็นผู้นั้น เขาดูอ่อนโยนราวหยกซึ่งดูไม่เหมือนมนุษย์ทั่วไป
“ผู้นำตระกูลมู่ มู่อวู่ซวง องค์รัชทายาทเซี่ย หัวหน้าน่าหลาน! ”
มู่เฉียนซีและพวกเขาไม่ต้องยื่นจดหมายคำเชิญ ศิษย์ของสำนักอวิ๋นเยียนก็เดาออกถึงสถานะของพวกเขาว่าพวกเขาเป็นใคร นึกไม่ถึงเลยว่าพวกเขาจะกล้ามาจริง ๆ
มู่เฉียนซี “ใช่ พวกข้าเอง นำทางไปเถอะ! ”
ครั้นแล้วพวกเขาก็เดินตามศิษย์ของสำนักอวิ๋นเยียนขึ้นเขาไปอย่างไม่รีบร้อน หลังจากที่เดินไปได้ไกลระยะหนึ่งก็เห็นเทือกเขาที่สูงตระหง่านที่ซ่อนอยู่ในเมฆหมอก
ในฐานะที่สำนักอวิ๋นเยียนเป็นสำนักนิกายระดับหนึ่ง อยู่ในเซี่ยโจวมาเป็นเวลานับพันปีแล้ว พื้นหลังในพันปีที่ผ่านมานั้นไม่อาจดูแคลนได้
ยิ่งเข้าใกล้สำนักอวิ๋นเยียน ก็ได้เห็นสำนักอวิ๋นเยียนเปรียบเสมือนดินแดนสวรรค์ที่ถูกย้อมเป็นสีสันละลานตาแห่งการเฉลิมฉลอง
เพื่อเป็นการฉลองให้กับอวิ๋นเฟิ้ง สำนักอวิ๋นเยียนก็เปลี่ยนไปจากปกติ ไม่เพียงแต่จัดงานเฉลิมฉลองวันเกิดอย่างฟุ่มเฟือย แต่ยังตกแต่งสำนักอวิ๋นเยียนได้อย่างงดงามมากอีกด้วย
ตอนนี้แขกเหรื่อก็ได้มาถึงหลายคนแล้ว มู่เฉียนซีกล่าวขึ้นว่า “ผู้นำตระกูลมู่ มู่เฉียนซี มอบของขวัญชิ้นนี้ให้ หวังว่าคุณหนูใหญ่อวิ๋นจะชอบ”
ทุกคนต่างพากันมองเพื่ออยากจะเห็นว
