“พวกหออสูรทมิฬ เป็นนักฆ่าที่ถูกอวิ๋นปู้ป้ายกับอวิ๋นหวงส่งมา ข้ายังไม่ได้บอกกับเซี่ยเลย” น่าหลานอวี้กล่าวตอบ
มู่เฉียนซี “สำหรับเจ้าหมอนั่น คอยรักษาบาดแผลดี ๆ อยู่กับที่เสียจะดีกว่า ประเดี๋ยวข้าจะจัดการกับหออสูรทมิฬเอง”
ความสัมพันธ์ระหว่างสำนักอวิ๋นเยียนและหออสูรทมิฬนั้นแนบแน่นนัก ก่อนที่จะไปถล่มสำนักอวิ๋นเยียน ต้องจัดการกับหออสูรทมิฬก่อน เพื่อที่จะได้ไม่ถูกหออสูรทมิฬลอบยิงธนูเย็น (ลอบกัด)
“ต้องการให้ข้าช่วยหรือไม่ ?” น่าหลานอวี้กล่าวถามขึ้น
“ไม่ต้อง เวลานี้สำนักอวิ๋นเยียนนั้นคอยจ้องหอการค้าอันดับหนึ่งของเจ้าอยู่ ข้าปฏิบัติการได้ค่อนข้างสะดวกกว่า”
“อืม เช่นนั้นเจ้าระวังตัวด้วย”
“ได้”
มู่เฉียนซีนั้นกำลังคิดที่จะไปสร้างความลำบากให้แก่หออสูรทมิฬ ทว่าหอเชียนอินส่งข่าวมาเสียก่อน เวลานี้เสี่ยวชีถูกหออสูรทมิฬล้อมไว้
ด้วยเพราะเสี่ยวชีนั้นลอบฆ่าพวกไม่ได้เรื่องของสำนักอวิ๋นเยียนไปหลายคน ชื่อของนักฆ่าเทพมรณะนับวันจึงยิ่งโด่งดังขึ้นไปเรื่อย ๆ กอปรกับวิธีในการลอบสังหารของเขานั้น มาจากหออสูรทมิฬ แน่นอนว่าจะต้องถูกสงสัย
เมื่อถูกหออสูรทมิฬตามล่า เสี่ยวชีก็มิได้ยินยอมให้พวกเขาทำสำเร็จ นอกจากนี้เขายังมีสัตว์พันธสัญญาอยู่ เมื่อมู่เฉียนซีได้รับข่าวของเสี่ยวชี นางก็นำกลุ่มคนตามไปทันที เวลานี้เขานั้นซ่อนตัวอยู่ที่อำเภอเล็ก ๆ แห่งหนึ่งในแคว้นเฉียนเซี่ย
ยามนี้เสี่ยวชีถูกโจมตีจากทั่วทุกสารทิศ ถึงแม้เขาจะตกอย
