หออสูรทมิฬ แน่นอนว่าพวกเขาจดจำนางได้ดี
“นึกไม่ถึงเลยว่าเจ้ากับเจ้าหนูบ้าคลั่งนี่มีความเกี่ยวข้องกัน พาตัวทั้งสองไปด้วยกัน!” มู่เฉียนซียิ้มเยาะก่อนจะกล่าวว่า “คิดที่จะพาตัวข้าไป พวกเจ้านั้นคิดน้อยไปแล้วกระมัง ? …เสี่ยวหง อู๋ตี้ องครักษ์เงา จัดการ!”
วันนี้ มู่เฉียนซีเตรียมตัวมาอย่างดี นางไม่ได้มาต่อสู้เพียงผู้เดียว
— ตูม! —เสี่ยวหงและอู๋ตี้ที่เป็นสัตว์ศักดิ์สิทธิ์ระดับสามนั้นโจมตีกวาดไปตลอดทาง
“พลังซวนตี้!”
“พลังเทียนซวน!”
ถึงแม้ว่ามู่เฉียนซีจะเป็นเพียงราชาแห่งภูต ทว่าเมื่อเผชิญหน้ากับระดับจักรพรรดิที่มิได้แข็งแกร่งมากนัก สำหรับนางแล้วไม่ได้ยากเย็นเลย
— ตูม! —
ด้วยความแข็งแกร่งขององครักษ์เงาตระกูลมู่ กอปรกับอาวุธลับและยาพิษในมือของพวกเขา สีหน้าของพวกหออสูรทมิฬแต่ละคนนั้นแย่อย่างที่สุด
— ตุบ! ตุบ! ตุบ! —
เหล่านักฆ่าของหออสูรทมิฬล้มลงไปทีละคน ๆ ทว่ามู่เฉียนซีนั้นก็ยังไว้ชีวิตพวกเขาอยู่บ้าง พวกนั้นจ้องมองนางด้วยด้วยสายตาประหนึ่งหมาป่าดุร้าย ปากก็ตะโกนออกมา “เจ้าเด็กสารเลว!” มู่เฉียนซีมองไปยังเสี่ยวชีก่อนจะกล่าว “เสี่ยวชี ตำแหน่งที่ตั้งของหออสูรทมิฬ เจ้ารู้หรือไม่ ?”
“อืม”
“แล้วการวางตำแหน่งที่ด้านใน เจ้ารู้ไหม ?”
“ข้ารู้…”
ผู้นำหออสูรทมิฬคิดว่าเสี่ยวชีจะไม่ทรยศ ดังนั้นทุกอย่างในหออสูรทมิฬ เขาจึงได้บอกมันแก่เสี่ยวชีไปอย่างจริงจัง มู่เฉียนซีกล่าว “เดิมทีคิดที่จะไว้ชีวิตพวกนั้นบางส่วนเ