งพวกเขา องค์รัชทายาทอยู่เพียงลำพังแล้ว
หัวหน้าน่าหลานกับมู่เฉียนซีก็ช่างใจร้ายเสียจริง ใช้ประโยชน์เสร็จก็ทอดทิ้งเขาเสียดื้อ ๆ เช่นนั้นพวกเขาก็มีโอกาสใช้ประโยชน์ต่อจากองค์รัชทายาทแล้วหน่ะสิ ได้ยินมาว่าเลือดขององค์รัชทายาทเซี่ยนั้นเป็นกุญแจสำคัญที่จะเปิดตำหนักปิงเซี่ยหลิงได้
“องค์รัชทายาทเซี่ย ในเมื่อพวกนั้นทิ้งท่านแล้ว เช่นนั้นท่านก็ช่วยพวกเราสักหน่อยสิ”
“ไสหัวไปให้พ้น! ” สีหน้าของเชียนอ้าวเซี่ยเย็นชา
โดนหญิงผู้เป็นที่รักกับสหายคนสนิทเย็นชาใส่เช่นนี้เขาก็โกรธเกรี้ยวขึ้น นึกไม่ถึงเลยว่าพวกบ้าเหล่านี้จะกล้าเข้ามาหาเรื่องก่อกวน
“องค์รัชทายาทเซี่ย อย่าคิดว่าตัวเองเป็นแค่สวะที่ไร้ประโยชน์เลยนะ คิดจริง ๆ เหรอข้าจะไม่กล้าลงมือกับเจ้า? ”
“จับตัวเอาไว้! ไม่ต้องเกรงใจอะไรทั้งนั้น! พวกเราเป็นคนของสำนักอวิ๋นเยียน ต่อให้ฮ่องเต้ฟื้นขึ้นมา ก็ไม่กล้าคิดบัญชีกับพวกเรา! ”
ในฐานะที่เป็นศิษย์ของสำนักอวิ๋นเยียน พวกเขาถูกสั่งสอนมาให้ดูหมิ่นดูแคลนทุกคนในใต้หล้า สำนักอวิ๋นเยียนต่างหากที่เป็นผู้ปกครองที่แท้จริง และแน่นอนว่าพวกเขาไม่สนใจสถานะองค์รัชทายาทของเชียนอ้าวเซี่ย
“รนหาที่ตาย! ”
ครู่หนึ่ง พวกเขารับรู้ได้ถึงพลังอันน่าสะพรึงกลัวที่แผ่ซ่านออกมาจากเชียนอ้าวเซี่ย พลังนี้น่าสะพรึงกลัวกว่าเจ้าสำนักมาก
ม่านตาของพวกเขาหดลงทันใด มหาจักรพรรดิ พระเจ้า! พลังวิญญาณขั้นมหาจักรพรรดิ
นึกไม่ถึงเลยว่าองค์รัชทายาทเซี่ยจะ
