งไม่มีความเมตตาเอาซะเลย! ”
มู่เฉียนซีเก็บเข็มยากลับมา ก่อนจะกล่าวขึ้นว่า “คนร่อแร่เช่นนี้ คิดว่าข้าจะช่วยงั้นเหรอ? ”
คนที่เส้นปราณพิการโดยกำเนิด เป็นถึงองค์รัชทายาทอยู่ในตำแหน่งสูงศักดิ์ มีชีวิตที่สุขสบาย เหตุใดถึงได้อายุสั้นอยู่ได้ไม่ถึงยี่สิบปีล่ะ สาเหตุทั้งหมดนี้มู่เฉียนซีกระจ่างแล้ว
รนหาที่ตายเอง ต่อไปนางก็ขี้เกียจจะสนใจแล้ว
มู่เฉียนซีกล่าว “น่าหลาน เราออกไปจากที่นี่กันเถอะ! ”
“อืม! ”
น่าหลานอวี้ก็โกรธเคืองเช่นกัน รู้จักกันมาเกือบจะยี่สิบปี แต่กลับมาโดนหลอกเช่นนี้
“ฮือ ฮือ ฮือ! เสี่ยวซีซี รอข้าก่อน! ” เชียนอ้าวเซี่ยรีบวิ่งตามไป
นอกจากพวกเขาสามคนแล้ว ต่อให้มีใครมีโอกาสเข้าใกล้ตำหนัก แต่ก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะย่างกรายเข้ามาได้ เพราะประตูได้ปิดสนิทแล้ว
ในขณะที่พวกเขาเห็นร่างชุดม่วงและร่างในชุดสีขาวเดินออกมา ดวงตาเปล่งประกายฉายแววอิจฉาริษยาอย่างชัดเจน!
น่าหลานอวี้กับมู่เฉียนซีโชคดีมาก! ได้เข้าไปในตำหนักปิงเซี่ยหลิง และได้ของล้ำค่ามามากมาย
ทว่า พวกเขารู้ดีว่ามู่เฉียนซีนั้นเก่งกาจเพียงใด แม้แต่คุณหนูอวิ๋นหวงก็พ่ายแพ้ในน้ำมือนาง สามารถต่อสู้ข้ามขั้นถึงขั้นจักรพรรดิได้เช่นนี้ พวกเขาไม่อยากจะล่วงเกิน
ทว่า หลังจากที่มู่เฉียนซีกับน่าหลานอวี้เดินจากไปไกลแล้ว พวกเขาก็เห็นเชียนอ้าวเซี่ยวิ่งตามออกมาอย่างเร่งรีบ
เมื่อเห็นองค์รัชทายาทผู้มีใบหน้าราวกับปีศาจหิมะ แววตาอันแปลกประหลาดก็ปรากฏขึ้นในดวงตาขอ
