ส่วนมืออีกข้างคว้าน่าหลานอวี้ เมื่อสบโอกาสที่ต้นไม้โบราณมัวตกใจ เขาก็พุ่งออกไปทันที— ปัง! ปัง! ปัง! —พวกเขาตกจากตําหนักปิงเสว่หลิง จากนั้นทั้งสามคนก็เบิกตากว้างจักพรรดิปิงเสว่หลิงตี้กล่าวว่า “เกิดบัดซบอะไรขึ้นกับพวกเจ้ากันแน่ ?!”มู่เฉียนซีกล่าวขึ้น “จักพรรดิปิงเสว่หลิงตี้ ดินแดนลึกลับนั้นมีสิ่งที่น่ากลัวเช่นนี้ เหตุใดท่านไม่รีบบอกพวกข้าก่อนหน้านี้เล่า ?”เมื่อเจ้าต้นไม้บ้าพลังนั้นปรากฏขึ้น เกรงว่ามันจะล้มล้างได้ทั่วทั้งทวีป!“สาวน้อย บอกข้ามา… เอ่อ… อืม… ในตอนนั้นข้าได้เห็นแล้ว มันไม่ได้เป็นเช่นนี้ สิ่งที่ข้าเห็นคือ…” จักรพรรดิปิงเสว่หลิงตี้เคยเข้าไป แต่กลับเป็นภาพฉากอื่น!มันต่างจากที่มู่เฉียนซีและสหายได้พบเจอ“หรือว่าจังหวะโอกาสของทุกคนจะต่างกัน แต่สาวน้อย เจ้าโชคร้ายเกินไปแล้วที่ได้เจอกับสัตว์ประหลาดน่ากลัวตัวนั้น”ในดินแดนลึกลับ มีเขตลับอยู่มากมาย สถานที่อย่างเช่นเขตลับสามารถมีสัตว์ประหลาดที่น่าสะพรึงกลัวได้มากมายเหตุการณ์อย่างเช่นที่มู่เฉียนซีเพิ่งพบเจอมา นับว่าไม่ได้แปลกอะไรมากนักสิ่งที่ตั้งใจไปหยิบเอามาก็อยู่ในมือแล้ว และนางก็หนีออกมาได้อย่างปลอดภัย แต่…“จักรพรรดิปิงเสว่หลิงตี้ เจ้าสัตว์ประหลาดนั่นไม่มีทางออกมาได้ใช่หรือไม่ ?”แม้อาถิงจะทําให้มันอ่อนแอลง แต่ถ้าหากสัตว์ประหลาดตัวนั้นออกมา การจะทําลายทวีปเซี่ยโจวทั้งหมดก็ไม่ใช่ปัญหาสำหรับมันเลยจักรพรรดิปิงเสว่หลิงตี้กล่าว “ข้าใช
