้พลังของข้าในการเสริมพลังดินแดนลึกลับแห่งนี้ อีกอย่าง เจ้าบอกว่าเจ้านั่นร้ายกาจยิ่งนัก หากไม่ใช่เพราะมีเหตุอะไรบางอย่างยั้งมันไว้ มันคงปรากฏตัวขึ้นนานแล้ว”หัวใจของมู่เฉียนซียังคงไม่สงบ เจ้าสัตว์ประหลาดต้นไม้อยู่ในช่วงเวลาเดียวกันกับอาถิง แม้ว่าตอนนี้นางจะเอาเมล็ดพันธุ์แห่งชีวิตออกมาแล้ว ความรู้สึกถึงอันตรายที่น่ากลัวก็ยังคงตรึงอยู่ในใจนางอย่างไรก็ตาม ตอนนี้มีเรื่องหนึ่งที่นางต้องจัดการเจ้าสวะเซี่ย…!“เจ้า…”มู่เฉียนซีจ้องเขม็งไปที่ชายผู้เหมือนปีศาจหิมะตรงหน้า “ทักษะการแสดงขององค์รัชทายาทเซี่ยทําให้ข้าชื่นชมเสียจริง”.
เจ้าสัตว์ประหลาดต้นไม้เฒ่าต้นนี้รู้มากเกินไปแล้ว
เวลานี้อาถิงอ่อนแออย่างมาก เขากล่าวเสียงเบา “ไม่แน่ว่าเจ้าต้นไม้นี่คงเป็นสัตว์ประหลาดยุคสมัยเดียวกันกับข้า มัน…”
“รีบไป!”
— ปัง! ปัง! ปัง! —
อาถิงกลับสู่มิติและหลับใหลไปทันที ขณะที่เสี่ยวหงและอู๋ตี้พยายามเปิดทางเพื่อมาหามู่เฉียนซี
มู่เฉียนซีพุ่งออกไปราวกับสายฟ้าฟาด “พวกเรารีบออกไปจากที่นี่เร็วเข้า ที่นี่ไม่เหมาะที่จะอยู่นาน”
สัตว์ประหลาดในช่วงยุคสมัยเดียวกันกับอาถิง ต่อให้ถูกเวลาถอยหลังจนทําให้พลังถูกยับยั้ง ก็ใช่ว่าระดับราชาทั้งสองจะรับมือได้
พวกเขาวิ่งหนีไปอย่างบ้าคลั่ง แต่พื้นที่ว่างทั้งหมดกลับกลายเป็นมีต้นไม้ต้นเล็ก ๆ ผุดขึ้นมาทำให้พวกเขาหนีลำบาก
ต้นไม้โบราณไล่ตามหัวเราะอย่างเย็นชา “วิ่งหนีรึ ? มนุษย์สาวน้อย เจ้าชิง
